Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
18 Οκτωβρίου 2019

Η ιστορία του Δώρου του Πάσχα

Το επίδομα Πάσχα είναι το ιστορικότερο επίδομα των Ελλήνων μισθωτών-συνταξιούχων. Η χορήγησή του αναδράμει στον Απρίλιο του 1822 (2ος χρόνος της Επανάστασης), όταν η τυπογράφοι του Εθνικού Τυπογραφείου Κορίνθου ζήτησαν από την προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας δώρο τις παραμονές του Πάσχα (σημ.: Η προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας ήταν εγκατεστημένη στην Κόρινθο, μέχρις ότου ο κίνδυνος από την κάθοδο του Δράμαλη την ανάγκασε να κατέβει στο Άργος) (βλ. Χρ. Αγαλλόπουλου: «Εργατικόν Δίκαιον», Έκδοση Κέντρου Κοινωνικών Σπουδών ΑΣΒΣ, σελ. 155 – Γ. Κορδάτου: «Ιστορία Ελληνικού Εργατικού Κινήματος», Εκδ. Μπουκουμάνη, σελ. 29-30, με αναφορές στον ιστορικό Θ. Βαγενά).

Οι εργαζόμενοι στο Εθνικό Τυπογραφείο Κορίνθου, με επικεφαλής των Κων/νο Τόμπρα και με αίτησή τους προς το Μινιστέριον της Οικονομίας, αιτήθηκαν: «…Επειδή και κατ΄αυτάς έφθασαν αι του Πάσχα εορτάσιμοι ημέραι και θέλομεν ν΄αγοράσομεν άλλος παππούτσια, άλλος τσουράπια και άλλος άλλο τι, δια τούτο παρακαλούμε το Μινιστέριον να μας δώσει ολίγα γρόσια για ν΄απεράσωμεν ταύτας τας εορτασίμους ημέρας, αναπληρούντες τας χρείας μας…»

Έκτοτε ο θεσμός επεκτάθηκε με Συλλογικές Συμβάσεις, Εσωτερικούς Κανονισμούς και μεταγενέστερα με Νομοθετικά Διατάγματα και Νόμους. Μάλιστα δε, ούτε επί Κατοχής καταργήθηκε. Το Ν.Δ. 340 του 1941 όρισε ότι: «Όπου εκ συνηθείας ή εθίμου ή διατάξεως συλλογικής συμβάσεως εργασίας κατεβάλλετο 13ος μισθός ή ποσοστόν αυτού ως δώρο επί ταις εορταίς Χριστουγέννων ή Πάσχα, θα εξακολουθήσει καταβαλλόμενος, καθ΄ην αναλογίαν και αι μηνιαία αποδοχαί…».

Απόσπασμα από τo άρθρο του Αλέξη Π. Μητρόπουλου στη Realnews (Realmoney), 14 Απριλίου 2013, σελ. 8, “Το πρώτο Πάσχα χωρίς Δώρο”

3 Shares

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *