Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
26 Μαΐου 2019

Η ιστορία του Δώρου του Πάσχα

Το επίδομα Πάσχα είναι το ιστορικότερο επίδομα των Ελλήνων μισθωτών-συνταξιούχων. Η χορήγησή του αναδράμει στον Απρίλιο του 1822 (2ος χρόνος της Επανάστασης), όταν η τυπογράφοι του Εθνικού Τυπογραφείου Κορίνθου ζήτησαν από την προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας δώρο τις παραμονές του Πάσχα (σημ.: Η προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας ήταν εγκατεστημένη στην Κόρινθο, μέχρις ότου ο κίνδυνος από την κάθοδο του Δράμαλη την ανάγκασε να κατέβει στο Άργος) (βλ. Χρ. Αγαλλόπουλου: «Εργατικόν Δίκαιον», Έκδοση Κέντρου Κοινωνικών Σπουδών ΑΣΒΣ, σελ. 155 – Γ. Κορδάτου: «Ιστορία Ελληνικού Εργατικού Κινήματος», Εκδ. Μπουκουμάνη, σελ. 29-30, με αναφορές στον ιστορικό Θ. Βαγενά).

Οι εργαζόμενοι στο Εθνικό Τυπογραφείο Κορίνθου, με επικεφαλής των Κων/νο Τόμπρα και με αίτησή τους προς το Μινιστέριον της Οικονομίας, αιτήθηκαν: «…Επειδή και κατ΄αυτάς έφθασαν αι του Πάσχα εορτάσιμοι ημέραι και θέλομεν ν΄αγοράσομεν άλλος παππούτσια, άλλος τσουράπια και άλλος άλλο τι, δια τούτο παρακαλούμε το Μινιστέριον να μας δώσει ολίγα γρόσια για ν΄απεράσωμεν ταύτας τας εορτασίμους ημέρας, αναπληρούντες τας χρείας μας…»

Έκτοτε ο θεσμός επεκτάθηκε με Συλλογικές Συμβάσεις, Εσωτερικούς Κανονισμούς και μεταγενέστερα με Νομοθετικά Διατάγματα και Νόμους. Μάλιστα δε, ούτε επί Κατοχής καταργήθηκε. Το Ν.Δ. 340 του 1941 όρισε ότι: «Όπου εκ συνηθείας ή εθίμου ή διατάξεως συλλογικής συμβάσεως εργασίας κατεβάλλετο 13ος μισθός ή ποσοστόν αυτού ως δώρο επί ταις εορταίς Χριστουγέννων ή Πάσχα, θα εξακολουθήσει καταβαλλόμενος, καθ΄ην αναλογίαν και αι μηνιαία αποδοχαί…».

Απόσπασμα από τo άρθρο του Αλέξη Π. Μητρόπουλου στη Realnews (Realmoney), 14 Απριλίου 2013, σελ. 8, “Το πρώτο Πάσχα χωρίς Δώρο”

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *