Με αφορμή τις τελευταίες συζητήσεις για το τουριστικό περίπτερο, πρέπει να παρατηρήσουμε τα εξής :

1)Η περιοχή του βορείου μετώπου του νησιού και η “αξιοποίησή” της εντάσσεται σε έναν γενικότερο κυβερνητικό, περιφερειακό σχεδιασμό που περιλαμβάνει εκτός των άλλων, την πλήρη ιδιωτικοποίηση όλου του βορείου μετώπου, την ζεύξη (υποθαλάσσια με ότι αυτό συνεπάγεται), την πλήρη ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και όλης της νοτιανατολικής πλευράς (προβλήτες, απόλυτη καταστροφή της κλειστής θάλασσας),το εργοστάσιο της ΜΟΠΑΚ, το “καταφύγιο σκαφών” στο Νυδρί, την Μαρίνα στο Βλυχό, τις μεγάλες μονάδες παραγωγής μπετόν στο Αρμενο, την πλήρη οικοδομική κάλυψη στα Σύβοτα, κλπ, κλπ

2) Με λίγα λόγια και η παραλία του κάστρου όπως όλες οι παραλίες και συνολικά η γη σε όλο το νησί, αποτελεί το καινούργιο πεδίο κερδοφορίας στο βωμό της “ανάπτυξης”, ότι όνομα κι αν της δώσει κάποιος : “πράσινη”, “βιώσιμη”, “άλλου τύπου” κλπ.

Σε αυτό τον σχεδιασμό εντάσσεται και η πλήρης απαξίωση του πρωτοβάθμιου τομέα, της παραγωγικής γης.

Η γη συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χέρια και οι μεγάλες τουριστικές μονάδες φαίνονται να είναι η πρόταση της αστικής τάξης του νησιού τα επόμενα χρόνια..

Κατασκευαστικό και τουριστικό κεφάλαιο μπορούν να κάνουν “πάρτυ” απομυζώντας και την τελευταία ικμάδα ζωής σε στεριά και θάλασσα..

Αυτή την λογική ανάπτυξης_ αξιοποίησης, υπηρέτησαν τα τελευταία χρόνια όλες οι δημοτικές αρχές.

Αυτήν την λογική υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο και η σημερινή δημοτική αρχή

3)Η περιοχή του κάστρου είναι ενιαία, αποτελείται από δύο ιδιοκτησίες.

Μια στην οποία βρίσκεται το τουριστικό περίπτερο που διαχειρίζεται ο Δήμος μέσω του ΔΛΤ και μια που αποτελεί ιδιοκτησία του ΤΑΟΛ και στην οποία βρίσκεται το παλιό οινοποιείο.

Η ιστορία της ιδιωτικοποίησης της περιοχής δεν ξεκίνησε από το τουριστικό περίπτερο αλλά από το οινοποιείο πολύ πριν (2015) και αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι πρώτοι που αντέδρασαν ήταν οι αγρότες της ορεινής Λευκάδας(μέσω της πρωτοβουλίας αγροτών) πολύ πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε αντίδραση από την πρωτοβουλία διάσωσης της περιοχής του κάστρου.

4)Αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί θα πρέπει να πούμε ότι αν η εταιρεία “πατήσει” στην περιοχή είτε από την μεριά του περιπτέρου, είτε από την μεριά του οινοποιείου τελικά η πλήρης ιδιωτικοποίηση ολόκληρης της περιοχής θα γίνει.

Εδώ λοιπόν, υπάρχει απόλυτη ευθύνη πρώτα απ’ όλα σε όσους έβγαλαν την περιοχή στο σφυρί δίνοντας επιπλέον γη και ύδωρ στους “επενδυτές” (8.5 στρ. επιπλέον τους παραχώρησε η δημοτική αρχή Δρακονταειδή) αλλά και σε όσους επέτρεψαν ή έβαλαν το χεράκι τους στην πώληση του οινοποιείου του ΤΑΟΛ δίνοντας τα κλειδιά στην ΝΟΣΙΟΝ να μπει στην περιοχή από την άλλη πλευρά.

Κι αυτοί οι δεύτεροι έχουν πολύ μεγαλύτερη ευθύνη γιατί δεν προχώρησαν στην ενοικίαση της περιοχής, όπως ο Δρακονταειδής στο τουριστικό περίπτερο, αλλά στην πώλησή της στην ίδια εταιρεία.

5)Για να ενοικιαστεί το τουριστικό περίπτερο η δημαρχιακή αρχή Δρακονταειδή, προχώρησε σε διαγωνιστική διαδικασία.

Ταυτόχρονα την ίδια περίοδο εξελίσσονταν και η διαδικασία πώλησης του οινοποιείου.

Αν για να νοικιαστεί (για 25 χρόνια)τ ο τουριστικό περίπτερο απαιτούνταν διαγωνισμός, για να πουληθεί το οινοποιείο απαιτούνταν οπωσδήποτε ΓΣ του ΤΑΟΛ.

Και μάλιστα επειδή η εταιρεία δήλωσε αρκετές φορές και επίσημα, ότι την ενδιαφέρει συνολικά η περιοχή κι όχι τμήμα της, αφού μόνο έτσι η επένδυση της θα είναι “βιώσιμη”, είναι φανερό ότι αν η ΓΣ του ΤΑΟΛ αποφάσιζε ότι δεν πουλάει το οινοποιείο, η εταιρεία θα αποχωρούσε.

Σε αυτήν την συνέλευση λοιπόν, έκανε αποχή το ΚΚΕ αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στην διοίκηση και την εταιρεία να διαμορφώσουν την απόφαση όπως αυτοί ήθελαν.

Επίσης ,αποχή έκανε το ΚΚΕ και στις εκλογές για ανάδειξη νέου διοικητικού συμβουλίου στο ΤΑΟΛ, όπου οι δυνάμεις που δεν ήθελαν την πώληση έχασαν με μόνο έξι ψήφους διαφορά!!!!

(Όλα αυτά “έτρεχαν” παράλληλα με την διαγωνιστική διαδικασία του Δρακονταειδή στο τουριστικό περίπτερο στην ίδια εταιρεία και μάλιστα η ΓΣ του ΤΑΟΛ έγινε εν μέσω κόβιντ με μεθοδεύσεις που θύμιζαν άλλες εποχές.

6)Αν λοιπόν, ψάχνουμε για ευθύνες είναι σίγουρο πως όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του λιμενικού ταμείου και του δημοτικού συμβουλίου επί Δρακονταειδή φέρουν ακέραια την ευθύνη για την κατάσταση που έχει δρομολογηθεί. καθώς και η δημοτική αρχή και του Χ. Καλού ο οποίο ταυτίστηκε με τις επιδιώξεις της εταιρείας και οδήγησε την κοινωνία της Λευκάδας στα κάγκελα.

7) Ανεξάρτητα από τις τεράστιες ευθύνες όμως όλων των πολιτικών κομμάτων και παρατάξεων, που σε συντομία αναφέρονται πιο πάνω, αυτός που σήμερα φέρει αποκλειστικά την ευθύνη, είναι ο δήμαρχος και η παράταξη του.

Δεν χωράει καμμιά δικαιολογία!!

Ή εναρμονίζεται πλήρως με το συμφέρον του τόπου και της πλειονότητας των κατοίκων ή ταυτίζεται με τα συμφέροντα της εταιρείας και των επενδυτών.

Μέσος δρόμος δεν υπάρχει!!

Κ. Βλάχος

Γεωπόνος

Σημείωση σύνταξης : Το άρθρο στάλθηκε μέσω email στο meganisinews προς δημοσίευση