Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
22 Οκτωβρίου 2020

Αναφορά στον ..δικό μας Γιάννη(άρθρο του Χρήστου.Κ. Πολίτη)

Πρόσφατα μετοίκησε στη γειτονιά των αγγέλων ο τραγουδιστής με τα τόσο ωραία αλλά και τόσο θλιμμένα μάτια και τη βελούδινη φωνή.Αναφέρομαι βέβαια στο Γιάννη Πουλόπουλο.Αισθάνομαι την ανάγκη για ένα μικρό αφιέρωμα στο τραγουδιστή . Χαρισμένο αυτό το αφιέρωμα με αγάπη και σε όλους εμάς που μέσα στις φτωχές μας τις αυλές ζήσαμε τα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια ,ονειρευτήκαμε ,ελπίσαμε και ερωτευτήκαμε σιγοτραγουδώντας τα τραγούδια του Γιάννη.

Ξεκινώ βέβαια με ένα τραγούδι που έχει αυτόν ακριβώς τον τίτλο:

Στη Φτωχιά μας την αυλή.

Παραθέτω τους στίχους(τα έντονα σημεία δικά μου) και εν συνεχεία το συνδεσμο για όποιον φίλο θέλει να ακούσει το τραγούδι.Θα παρακαλούσα τους φίλους να ακολουθήσουν τους συνδέσμους για να μπούν στο πνεύμα του αφιερώματος

Στη φτωχιά μας την αυλή

Στην φτωχιά μας την αυλή

κάποια πίκρα μας τυλίγει

πάντα υπάρχει καρδιοχτύπι

και το δάκρυ δε μας λείπει

Στην φτωχιά μας την αυλή

η χαρά μας είναι λίγη

αλλά μάθαμε όταν κλαίμε

Δόξα το Θεό να λέμε

Στην φτωχιά μας την αυλή

βγήκε ένα λιγνό δενδράκι

Δε μας νοιάζει το καημένο

έτσι που `ναι μαραμένο

Στη φτωχιά την αυλή

θα `ρθει το καλοκαιράκι

το δεντράκι μας θ’ ανθίσει

κι η ζωή θα ξαναρχίσει

https://www.youtube.com/watch?v=F5nayi-a7po

 

Εν συνεχεία θα αναφερθώ σ΄ ένα από πρώτα τραγούδια που είπε σε πολύ νεαρή ηλικία (περίπου είκοσι χρονών )σε πρώτη βέβαια εκτέλεση Από τη θεατρική παράστασή ¨Η Γειτονιά των Αγγέλων” του Ιακ.Καμπανελη που ανέβηκε στο θέατρο το 1963 σε μουσική Μικη Θεοδωρακη.

Εκτός βέβαια από αυτό το τραγούδι ακούστηκαν τότε απο το στόμα του Γιάννη σε πρώτη εκτέλεση και άλλα κλασικά τραγούδια του Θεοδωράκη όπως: Στρώσε το στρώμα σου για δυό ,.. τι να την κάνω τη χαρά,.. Δόξα το θεό και άλλα

Το ψωμί είναι στο τραπέζι

Παραθέτω τους στίχους και εν συνεχεία το σχετικό σύνδεσμο

Το ψωμί είναι στο τραπέζι

το νερό είναι στο σταμνί

το σταμνί στο σκαλοπάτι

δώσε του ληστή να πιει

Το ψωμί είναι στο τραπέζι

το νερό είναι στο σταμνί

το σταμνί στο σκαλοπάτι

δώσε του Χριστού να πιει

Δώσε μάνα του διαβάτη

του Χριστού και του ληστή

δώσε μάνα να χορτάσει

δωσ’ του αγάπη μου να πιει.

https://www.youtube.com/watch?v=be6r4ySlNjk.

Εδώ έχουν μεγάλο ενδιαφέρον οι σχετικές φωτογραφίες που δείχνουν τον –μικρό το δέμας-Πουλόπουλο δίπλα στο μεγαθήριο που λέγεται Θεοδωράκης.Μια συνεργασία που δεν ευδοκίμησε να συνεχίσει για λόγους που δεν είναι του παρόντος.Κρίμα όμως

Τελειώνω με δύο αντιπροσωπευτικά τραγούδια σε στίχους και μουσική του ίδιου, γεμάτα ευαισθησία, που κάποτε στα πρώτα ερωτικά μας σκιρτήματα σιγοψιθυρίζαμε ,κορίτσια και αγόρια(τουλάχιστον της γενιάς μου).Σημειωτέον οτι το «σαρανταπεντάρι» με τα δύο αυτά τραγούδια που κυκλοφόρησε τότε έσπασε κάθε ρεκόρ πωλήσεων αρκετά πριν από το «Δρόμο»

Είναι το τρυφερό…. Θα θελα να χα μια♥ Αγάπη μόνο και το γλυκόπικρο..Τ’ άσπρα πουλιά .

Παραθέτω στίχους και μουσική:

Θα θελα να χα μια♥ Αγάπη

Θα ’θελα να ’χα

Μια αγάπη μόνο

Να ’βλεπα ήλιο και ξαστεριά

Να ’χα μονάχα

Μόνο έναν πόνο

Και μια ημέρα όλο πουλιά

Θα ’θελα να ’χα

Μια αγάπη μόνο

Να ’βλεπα ήλιο και ξαστεριά

Να ’χα μονάχα

Μόνο έναν πόνο

Και μια ημέρα όλο πουλιά

Θα ’θελα να ’χα

Δύο αστέρια

Να μη τα βλέπω πια μακριά

Να ’χα δικά μου

Δυο άσπρα χέρια

Και έναν ήλιο στην παγωνιά

Θα ’θελα να ’χα

Μια αγάπη μόνο

Να ’βλεπα ήλιο και ξαστεριά

Να ’χα μονάχα

Μόνο έναν πόνο

Και μια ημέρα όλο πουλιά

Θα ’θελα να ’χα

Μια αγάπη μόνο https://www.youtube.com/watch?v=ElY3qGUAYtI

 

 

και.. Τ’ άσπρα πουλιά.

Τ’ άσπρα πουλιά πετάξανε

μέσα απ’ τα δυο σου χέρια

στέλνεις μ’ αυτά το έρωτα

σ’ απάτητα λημέρια

Τ’ άσπρα πουλιά χαθήκανε

στ’ ορίζοντα την άκρη

μες στις φτερούγες τους κρατούν

ένα χαμένο δάκρυ

Τ’ άσπρα πουλιά δε γύρισαν

πίσω στην αγκαλιά σου

Αν είσαι μάνα κι αδερφή

αν είσαι η αγάπη του η μικρή

πνίξε τα δάκρυά σου

https://www.youtube.com/watch?v=1bdPLD13paQ

Ένα μεγάλο ευχαριστώ Γιάννη Πουλόπουλε γαι την συγκίνηση και την ευαισθησία που πότισες τότε τις εφηβικές μας ψυχές με την υπέροχη φωνή σου καθώς και για τη ευγένεια και το ήθος που μας δίδαξες πράγμα πολύ σπάνιο στις μέρες μας που έτσι και αλλιώς επικρατούν..άλλοι καιροί …άλλα ήθη …έτσι που σου έρχεται να αναφωνήσεις σαν τον Κικέρωνα…

O tempora o mores

 

Κλείνω το αφιέρωμα με μιά ευχή .

 

Ελπίζω αυτό να μην είναι και ..το μοναδικό αφιέρωμα στο Γιάννη Πουλόπουλο.

Χρήστος Κ. Πολίτης

 

 

 

 

 

 

 

0 Shares

Σχετικά άρθρα

3 Σχόλια

    1. Διακρίνω μια πλήρη σύγχυση εννοιών και ιδεοληψία σε όλο της το μεγαλείο.
      Αλήθεια με τη δική σου λογική πως θα χαρακτηρίζαμε κάποιον ότι έχει ευγένεια ,ήθος και ευαισθησία; Προφανώς (πάντα βέβαια με τη δική σου λογική) θα τον περνάγαμε μέσα από μια αδυσώπητη ιδεολογική κρησάρα .Τι ιδεολογία έχει; είναι φεμινιστής η αντιφεμινιστής;ίσως(γιατί όχι;) να του ζητήσουμε και την κομματική του ταυτότητα .Ταιριάζουν οι γενικά αντιλήψεις του πολιτικές και μη με της δικές μας;Αν ναι τότε είναι ευγενής και ηθικός αν όχι είναι αγενής και ανήθικος.
      Αισθάνομαι σύγκρυο με την ιδέα ότι υπάρχουν ακόμα (ευτυχώς λίγοι ) άνθρωποι με τέτοιες στρεβλώσεις.
      Όσο για τον Πουλόπουλο ,δεν ξέρω για τη συγκεκριμένη συνέντευξη αλλά βρες μου ένα τραγούδι που έχει πει (έστω και ένα για δείγμα) που να μη μιλάει με αγάπη ,εκτίμηση και σεβασμό για τη γυναίκα;Ποιος αντιφεμινιστής θα τραγουδούσε για τη γυναίκα…. είσαι για μένα τώρα πιά ……ΜΑΝΑ, ΓΥΝΑΙΚΑ, ΠΑΝΑΓΙΑ…

      https://kithara.to/stixoi/MjYxMjgwNzkw/mana-gynaika-panagia-poulopoulos-giannis

      η το δικό του τραγούδι…
      Αν είσαι μάνα κι αδερφή

      αν είσαι η αγάπη του η μικρή

      Τέλος για να μη μακρηγορούμε γιατί δεν έχει και νόημα κάνω αντιγραφή και επικόλληση για να θυμηθούμε που έχω χαρίσει αυτό το αφιέρωμα.

      Χαρισμένο αυτό το αφιέρωμα με αγάπη και σε όλους εμάς που μέσα στις φτωχές μας τις αυλές ζήσαμε τα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια ,ονειρευτήκαμε ,ελπίσαμε και ερωτευτήκαμε σιγοτραγουδώντας τα τραγούδια του Γιάννη.

      Προφανώς ο κύριος Κονιδάρης δεν ανήκει στους παραπάνω άρα και το συγκεκριμένο αφιέρωμα υποθέτω δεν τον αφορά χωρίς να υπάρχει κάποια παρεξήγηση μιας και ο ίδιος ανήκει σε νεώτερη γενιά από τη δική μας που μεγαλώσαμε με αυτά τα τραγούδια.
      Αυτά και τέλος

      Χρήστος Κ.Πολίτης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *