Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
18 Αυγούστου 2019

Τα ψωμιά του Αλέξη σε αυτόν τον ρόλο τελείωσαν, δεν τον χρειάζονται άλλο.

Κορώνα κερδίζουν, γράμματα χάνουμε

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
είναι προφανές ότι στήνεται για ακόμη μια φορά ένα σκηνικό “κορώνα κερδίζουν, γράμματα χάνουμε”.
Οι “εταίροι” τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια του Τσίπρα, πληρώνοντας τον με το ίδιο νόμισμα με το οποίο είχαν πληρώσει και τον Σαμαρά, όταν πια κατάλαβαν ότι δεν μπορεί να τους φανεί χρήσιμος, να εφαρμόσει δηλαδή και την τελευταία λέξη του Μνημονίου και να ξεπουλήσει ό,τι έχει απομείνει στη χώρα.

Τα ψωμιά του Αλέξη σε αυτόν τον ρόλο τελείωσαν, δεν τον χρειάζονται άλλο.

Είναι φανερό ότι νέα μέτρα δε μπορεί να περάσει και οι Ευρωπαίοι ήδη αβαντάρουν τον επόμενο φουσκώνοντας με πολιτικό κεφάλαιο- αέρα κοπανιστό, μια ακόμη ελληνική πολιτική φιγούρα-φούσκα.

Είτε με οικουμενική, ή μετά από εκλογές, Κυριάκος, Ποτάμι, Λεβέντης, ΠΑΣΟΚ και εκείνοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που θα πουλούσαν και τη μάνα τους για λίγους ακόμη μήνες στην εξουσία, θα διαπράξουν τον επόμενο φόνο.

Με το ίδιο σενάριο, στο ίδιο έργο: Τεχνητή κρίση τύπου “η χώρα στο χείλος του γκρεμού”, μέσα ενημέρωσης, κανένα σφίξιμο πάλι σε τράπεζες και ΑΤΜ, Eurogroup, ξενύχτια κλπ κλπ.

Θα είμαστε πάλι θεατές και σε αυτό το έργο;

Πάλι στον καναπέ; Διαδηλώσεις τριαλαλί τριαλαλό, των δυο χιλιάδων μισή ωρίτσα και μετά τουλούμπα και φρέντο στο καφενείο;

Facebook στο ένα παράθυρο και στο άλλο χρυσή ευκαιρία ανοιχτή και refresh ανά 30 δεύτερα, να προλάβουμε τα 380 ευρώ part-time 12ωρο και 4 μήνες απλήρωτα, πριν τα προλάβει άλλος;

Σταύρωμα στο ημερολόγιο τη μέρα που παίρνει τη σύνταξη η γιαγιά ή ο “γέρος” να βγούμε για μπύρες κανά- δυο Σάββατα;

Πάλι θα μας φταίει ο Γιωργάκης, ο Λουκάς, ο Σαμαροβενιζέλος, ο Τζίφρας, ο Κούλης προσεχώς, αλλά μόνο αυτοί και ποτέ εμείς;

Είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να βγούμε στο δρόμο, στ’ αλήθεια όμως αυτή τη φορά.

Μαζικά και επίμονα, σε έναν πραγματικό αγώνα.

Γιατί πιο πολύ από ποτέ τα τελευταία χρόνια ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ αυτή η κοροιδία.

Να βγούμε, να μείνουμε έξω και να μη φεύγουμε μέχρι να αλλάξουν οι όροι του “κορώνα κερδίζουν, γράμματα χάνουμε” που παίζεται από το ’10 με τίμημα 6 χρόνων απάτης, τον κατήφορο που ζούμε και κυρίως το άθλιο μέλλον που μας επιφυλάσσουν.

Απογοητευμένοι από “λαϊκούς” αγώνες στο παρελθόν είμαστε όλοι.

Από συνδικαλιστές του μαντριού, από συντεχνίες και κομματόσκυλα- καπηλευτές, από ΓΣΕΕδες και ΑΔΕΔΥδες, ακόμη κι από το ΚΚΕ κάποιες φορές!

Αποχαυνωθήκαμε, δειλιάσαμε, αδιαφορήσαμε, φοβηθήκαμε τόσο πολύ αυτά τα χρόνια.

Έχουμε δίκιο αλλά αφήσαμε να το διαχειριστούν άλλοι. Τους επιτρέψαμε να μας κοροιδέψουν, τους τελευταίους μήνες μάλιστα ΕΝΤΕΛΩΣ αδιαμαρτύρητα.

Δεν ανήκω σε κανένα κόμμα, συντεχνία, οργάνωση, είμαι 40+ ετών, ιδιαίτερα ενεργός μικρότερος και με συχνή παρουσία τα τελευταία 3-4 χρόνια στο δρόμο (με εξαίρεση 10 μήνες που ερωτεύτηκα και έλειψα στην Τσεχία, δεν έχω διαβάσει κανέναν αναγνώστη σου από εκεί, θα σου γράψω σε άλλο μήνυμα τις πολλές μου εντυπώσεις).

Έμενα μακρυά όμως από μπλοκ, πανό και κόμματα πάντα κάτι μου «βρώμαγε» από εκείνη την πλευρά.

Μετά τις καλοκαιρινές γελοιότητες της συστημικής «Αριστεράς» -αν και δεν με έπεισαν ποτέ, είχα μια ελπίδα- είπα κι εγώ «άντε στο διάολο».

Αυτός είναι όμως ο σκοπός τους: η παραίτηση μας.

Αυτό φοβούνται. Την αυθόρμητη και μαζική μας κινητοποίηση, σε κάθε αφορμή, με κάθε ευκαιρία.

Αποφάσισα να είμαι ξανά παρών σε κάθε διαμαρτυρία και διαδήλωση υπέρ κάθε δικαίου αιτήματος, δικό μου και συνανθρώπων μου.

Και ελπίζω πως θα είμαι, πιο αποφασισμένος κι από όταν ήμουν 20! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τον ίδιο το δρόμο.

ΒΚ

(Αγαπητέ φίλε, να βγείτε εσείς στον δρόμο, εγώ δεν θα έρθω. Ήμουν στον δρόμο για σχεδόν 4 χρόνια. Αν προσθέσω και τις διαδηλώσεις τις προηγούμενες δεκαετίες -τότε που οι Έλληνες δεν ήταν στους δρόμους αλλά πάνω στα τραπέζια-, έχω κάνει το καθήκον μου απέναντι στην κοινωνία σε αυτό τον τομέα. Αγαπητέ φίλε, δεν φοβούνται καμία μαζική κινητοποίηση. Το μόνο που φοβούνται είναι μήπως οι πολίτες κάνουν συντονισμένη στάση πληρωμών. Μόνο αυτό φοβούνται: να σταματήσουν οι πολίτες να πληρώνουν φόρους και λογαριασμούς. Αλλά σε μια χώρα που οι κάτοικοι μιας πολυκατοικίας δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν πώς θα ζεσταθούν ΟΛΟΙ -και προτίμησαν να ζεσταθεί ο καθένας μόνος του πληρώνοντας περισσότερα-, τι πιθανότητες έχει μια μαζική στάση πληρωμών; Δεν ξέρω, αλλά μόνο αυτό φοβούνται. Και το έχω γράψει δεκάδες φορές. Να είστε καλά.)

ΠΗΓΗ: pistirikos.net

 

0 Shares

Σχετικά άρθρα

Ο Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Ο.Τ.Α. Ν. Λευκάδας, κ. Δερλερές, για την ανακοίνωση του κ. Σκιαδαρέση για το παρεμπόριο

Ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Λευκάδας απέστειλε στα τοπικά Μ.Μ.Ε. μια ανακοίνωση που τιτλοφορείται “Απάντηση του Σωτήρη Σκιαδαρέση για το παρεμπόριο“, […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *