Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
21 Μαΐου 2019

“Άν 50.000.000 άνθρωποι κάνουν κάποια ανοησία, δεν παύει να είναι ανοησία ” !

Είναι καλή ιδέα η “εκλογή αρχηγού από τη βάση”;

Στις τελευταίες εκλογές τη ΝΔ ψήφισαν κάπου 1,5 εκατομμύριο πολίτες. Κάτι παραπάνω από ένας στους τέσσερις πήγε την περασμένη Κυριακή και στην εσωκομματική κάλπη. Είναι λίγοι -ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι ο παραταξιακός πληθυσμός της Δεξιάς είναι μεγαλύτερος από όσους ψήφισαν τη ΝΔ το Σεπτέμβριο. Αλλά σε περίοδο απαξίωσης της πολιτικής -και μετά το φιάσκο της πρώτης απόπειρας για εκλογή προέδρου -δείχνουν πολλοί.

του Γιώργου Λακόπουλου

Όμως αυτό που δίνει αξία σ’ αυτό το νούμερο είναι η εγκυρότητά του, σε αντίθεση με τις άλλες τέσσερις φορές που αναδείχθηκε πρόεδρος κόμματος με αυτόν τον “ανοιχτό τρόπο, που επέβαλε το 2004 στο πολιτικό σύστημα ο Γ. Παπανδρέου.

Η πρώτη εφαρμογή από τον ίδιο ήταν αμφιλεγόμενη. Υπήρχε μόνο ένας υποψήφιος -στον οποίο είχε παραδοθεί ήδη η σκυτάλη κατά παραβίαση του Καταστατικού του κόμματος- η εκλογική διαδικασία ήταν διαβλητή και το ένα εκατομμύριο πολιτών που ανακοινώθηκε ότι ψήφισαν, δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ. Όπως δεν επιβεβαιώθηκε και το 2007 που επαναλήφθηκε η εκλογή -με δυο υποψήφιους.

Ωστόσο αυτή η διαδικασία επικράτησε, μεταφέρθηκε και στο άλλο μεγάλο κόμμα της εποχής και κατ’ ουσίαν οδήγησε το 2009 την Ντόρα Μπακογιάννη στην καταστροφή, γιατί έκανε το λάθος να μην επιμείνει στην τήρηση του Καταστατικού που προέβλεπε ανάδειξη προέδρου από εκλεκτορικό σώμα.

Στην τέταρτη εφαρμογή για την εκλογή του Βαγγέλη Βενιζέλου στο ΠΑΣΟΚ το 2012 ο υποψήφιος ήταν πάλι μόνο ένας, η συμμέτοχη περιορισμένη και το κόμμα ήδη αποδυναμωμένο. Πάλι επικύρωση των στοιχείων της συμμετοχής δεν υπήρξε.

Ο αριθμός της περασμένης Κυριακής δείχνει έγκυρος. Η αποτυχία που προηγήθηκε κατέστησε τη διαδικασία περισσότερο αξιόπιστη με την ανάθεση της τεχνικής διεκπεραίωσης σε μεγάλη εταιρεία και τον έλεγχο όσων μετείχαν ακριβέστερο. Πρωτίστως όμως η διαδικασία απέκτησε νόημα λόγω του αριθμού των υποψηφίων -ήταν περισσότεροι από κάθε άλλη φορά.

Παρ όλα αυτά το ερώτημα για την πολιτική αξία της “εκλογής από τη βάση” παραμένει. Είναι αυτός ο καλύτερος τρόπος να αναδεικνύει την ηγεσία του ένα κόμμα; Ή μήπως είναι προτιμότερη η διαδικασία της έμμεσης εκλογής με συνέδριο; Οι εκπρόσωποι της βάσης μπορούν να αξιολογήσουν καλύτερα τους υποψήφιους, οι όποιοι με τη σειρά τους μπορούν να εμφανιστούν ενώπιον του εκλεκτορικού σώματος περισσότερο με επιχειρήματα παρά με συνθήματα.

Είναι ένα ανοικτό ερώτημα καθώς η προσφυγή στην κομματική βάση δεν έδωσε ως τώρα τις καλύτερες δυνατές ηγεσίες στα κόμματα. Όπως δεν έδωσε και τις καλύτερες δυνατές κομματικές ομάδες ευρωβουλευτών η επέκταση της ανάδειξης των ψηφοδελτίων επίσης από την βάση. Ίσως γιατί όπως θα έλεγε ο Ανατόλ Φράνς: “Αν πενήντα εκατομμύρια άνθρωποι κάνουν κάποια ανοησία, δεν παύει να είναι ανοησία”.

0 Shares

Σχετικά άρθρα

Το παιχνίδι τελειώνει…

Ο νεοφιλελευθερισμός θα καταρρεύσει αφενός μεν από τις τεράστιες εισοδηματικές διαφορές που έχουν δημιουργηθεί μεταξύ του ανώτατου 10% και του […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *