Πρόσφατα και μάλιστα με πιεστικά  χρονοδιαγράμματα, ζητήθηκε από τους συλλόγους διδασκόντων των σχολείων μας να οριστούν υπεύθυνοι καθηγητές, που θα συμμετέχουν στο νεοσύστατο “ Παρατηρητήριο” για τη βία και τον σχολικό εκφοβισμό. Η σχετική εγκύκλιος, έχει πολλά κενά και αδιευκρίνιστα σημεία, που έχουν να κάνουν με την πλήρη καταγραφή των φαινομένων βίας στα σχολεία, τη διαχείριση αυτών των στοιχείων, και τη διοχέτευσή τους σε διάφορους φορείς, με ότι κινδύνους έχει αυτό για την προστασία των προσωπικών δεδομένων του κάθε μαθητή. Να “φακελώσουν” δηλαδή και την καθημερινή συμπεριφορά των μαθητών, αφού ήδη υπάρχει ένας πλούσιος φάκελος για καθέναν από αυτούς (σε πληροφοριακά συστήματα καταχώρισης προσωπικών δεδομένων όπως τα σωματομετρικά στοιχεία των μαθητών – «πρόγραμμα ευζην») . Αδιευκρίνιστο είναι επίσης, αν το υπουργείο έχει καταλάβει ότι ο σχολικός εκφοβισμός δεν αποτελεί παραβατικότητα που άπτεται τον κοινό ποινικό κώδικα, αλλά είναι απόρροια πολλών άλλων παραγόντων και απαιτεί παιδαγωγική λύση. Πρέπει να τονιστεί δε, ότι το συγκεκριμένο “Παρατηρητήριο” δεν είναι δα και τόσο νεοσύστατο. Ήδη από την προηγούμενη σχολική χρονιά, συνδιασκέπτονται «παρατηρώντας» το φαινόμενο, εισαγγελείς, αστυνομικοί διευθυντές, μητροπολίτες, φορείς δήμων, εκπρόσωποι Μ.Κ.Ο. και  σχολικοί σύμβουλοι. Όλοι αυτοί σήμερα ζητάνε στοιχεία  από εμάς τους εκπαιδευτικούς, πετώντας μας το ξεροκόμματο της “επιμόρφωσης” και συνδέοντάς το εμμέσως με την επερχόμενη αξιολόγηση.

Αλήθεια όλοι αυτοί οι “ παρατηρητές” δεν προβληματίζονται μήπως  τα φαινόμενα βίας στο σχολείο είναι αποτέλεσμα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν σήμερα οι μαθητές μας (άνεργοι γονείς, ελλείψεις σε βασικές ανάγκες, προβολή βίαιων προτύπων από τα M.M.E.) ;  Δεν είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την τραγική κατάσταση του σχολείου σήμερα; Τα πολυπληθή τμήματα, το πιεστικό “Νέο Λύκειο”, που διαχωρίζει ταξικά τους μαθητές, οι ελλείψεις καθηγητών σε πολλά σχολεία πώς άραγε βοηθάνε τους μαθητές μας να αντιμετωπίσουν με ψυχραιμία την καθημερινότητά τους; Οι συγχωνεύσεις σχολείων και οι αναγκαστικές  μετακινήσεις  μαθητών δεν είναι αιτίες βίας; Γιατί το υπουργείο δεν ενδιαφέρεται να δώσει λύση σε όλα αυτά τα προβλήματα ώστε να διασφαλίσει μια ομαλή σχολική καθημερινότητα;

Πιστεύουμε ότι το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού πρέπει να αντιμετωπίζεται στο πραγματικό του μέγεθος, παιδαγωγικά και από το σύλλογο διδασκόντων του κάθε σχολείου, που αποτελεί το μόνο αρμόδιο όργανο για τα ζητήματα που προκύπτουν στο σχολικό περιβάλλον, ζητώντας αναλόγως βοήθεια από τις ήδη υφιστάμενες δομές.

Οι μαθητές μας δεν είναι πειραματόζωα προς παρατήρηση. Απαιτούν λύσεις δραστικές. Λύσεις τώρα.

Το ΔΣ