Γιάννης Καρναβάς

Εικόνα βγαλμένη από άλλες εποχές θαρρεί κανείς , τότενες πού ο σεβασμός προς το χορευτή ήταν αυτονόητος, κι όχι το σημερινό μποτιλιάρισμα πού δημιουργείται  σήμερα στα περισσότερα πανηγύρια .

Μεγανήσι , ένας τόπος πού διατηρεί αναλλοίωτη την παραδοσιακή μουσική και διασκέδαση, ένας τόπος πού πεισματικά αρνείται να υποκύψει στη λαίλαπα της σημερινής γενικότερης μετριότητας….

Είχανε μάζωξη γιά διασκέδαση προχτές στο  Μεγανήσι, και τί καλύτερο !!! Καλέσανε μια ορχήστρα με αμιγές παραδοσιακό ύφος και ρεπερτόριο για να μάς αποδείξουν για μια ακόμα φορά, ότι άμα θέλουμε μπορούμε να γίνουμε θεματοφύλακες όλοι μας της κουλτούρας μας και των παραδόσεών μας …..

Η Βαγγελιώ με τον Παλιογιάννη ανέλαβαν να τούς θυμίσουν τραγούδια πού έχουν χαράξει τις ψυχές μας , ο Αρβανίτης με το κλαρίνο του τούς συνόδευε με τον πιο γλυκό του ήχο.

Εκεί στην άκρη τού παταριού υπήρχε ένας άνθρωπος πού ως τελευταίος των Μακρυγιωργαίων ( Ο Τάκης ) χάιδευε τις χορδές της κιθάρας του και πίσω τους τα νέα παιδιά ο Ραυτόπουλος στα πλήκτρα και ό Νίκος ο Πολίτης στα ντραμς συνθέταν ένα μωσαϊκό παλιακό, βγαλμένο μέσα απ΄ το χρόνο .

Μεγανήσι ….θυμάμαι ακόμα τα λόγια τού πατέρα μου : Όταν πηγαίναμε στο Μεγανήσι να παίξουμε (η επικοινωνία γινότανε τότενες με τη βενζίνα -καΐκι) γυρνάγαμε με κάνα δυό σακούλια γιομάτα λεφτά ….ΝΑ ΣΤΕ ΚΑΛΑ ΜΕΓΑΝΗΣΩΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ./.ΝΑ ΣΤΕ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΟΚΥΠΤΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ