Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
25 Ιουνίου 2019

Βίντεο: Αλέξης Τσίπρας: “Δεν κάνω χρήση της αριστίνδην εκλογής μου στη νέα Κ.Ε. Θέλω να κριθώ ως ίσος μεταξύ ίσων. Θέτω υποψηφιότητα”

“Αιφνιδίασε” κατά κάποιο τρόπο ο Αλέξης Τσίπρας σήμερα τρίτη και τελευταία μέρα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης:  «Αποφάσισα, για λόγους συμβολικούς, να βάλω ένα μικρό λιθαράκι στη δημιουργία ενός νέου υποδείγματος. Να είμαι εγώ, όχι πρώτος μεταξύ ίσων, αλλά ίσος μεταξύ ίσων. Να μην κάνω χρήση της απευθείας, αριστίνδην εκλογής μου στη νέα Κεντρική Επιτροπή μέσα από εκείνους που θα ορίσουν οι συνιστώσες, αλλά να θέσω υποψηφιότητα εκλογής στη νέα Κεντρική Επιτροπή. Να κριθώ και εγώ ως ίσος προς ίσους με όλους τους άλλους συντρόφους και συντρόφισσες».

Αυτό, κατέληξε ο κ. Τσίπρας, «θέλω να είναι ένα μήνυμα ισονομίας, ένα μήνυμα δημοκρατίας, ένα μήνυμα ανακλητότητας, ένα μήνυμα ενότητας, ένα μήνυμα αποφασιστικότητας να αλλάξουμε, να πάμε μπροστά στηριζόμενοι στη βούληση των πολλών. Να πάμε μπροστά κάνοντας πράξη το σύνθημά μας “ο ΣΥΡΙΖΑ είσαι ΕΣΥ”. Ο ΣΥΡΙΖΑ είστε εσείς και εσείς θα κρίνετε και θα αποφασίζετε για όλα και για όλους».


 
Video: enikos.gr via NET

Είναι κάποια πράγματα που κάνουν σε εσωκομματικό πεδίο τη διαφορά, σε πρόσωπα. Δεν υπάρχει άλλωστε κανείς που να πιστεύει ότι το όποιο εσωκομματικό πεδίο δεν είναι δυναμικό, ότι δεν υφίστανται σε αυτό θέσεις, αντιθέσεις, τακτικισμοί και στρατηγικές. Ότι δεν υφίσταται μέσα στο κάθε κόμμα η προοπτική της επόμενης μέρας και των ρόλων. Με εξαίρεση βεβαίως εκείνα που ναι μεν στοχοθετούν την προοδευτική προοπτική και μετασχηματισμό της κοινωνίας, αλλά η δογματική αντίληψη του “ορθού λόγου” όπως και η  εκ προοιμίου ομολογία σε αυτόν, οδηγεί ακόμα και στην ακύρωση της βούλησης της βάσης μέσω ενός οξύμωρου από τη φύση του σχήματος, αυτό του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού. Σε άλλα κόμματα αυτό είναι σύμφυτο της ηγεσίας, σε άλλα επιστρατεύεται μέσα από τα όργανα, προκειμένου να περιχαρακωθούν όσοι αισθάνονται, ως “απαράτσικ”, ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και την ερμηνεία της ιστορίας, της πρώην, της νυν και της επόμενης και τα αυτονόητα παύουν, δεν επιτρέπεται να είναι αυτονόητα όταν εμπεριέχουν “από τα κάτω προς τα πάνω”  σπέρματα απορίας “μήπως…;”, ακόμα και όταν διακριβώνεται ότι η “αγιότητα”, η “πίστη” και η πρακτική κάποιων απέχουν  έτη φωτός από την συνειδησιακή, “γενειοφόρο βουλγκάτα”.

0 Shares

Σχετικά άρθρα

PSI: Φάρμακο ή φαρμάκι;

Γράφει ο Γ.Αγαπητός* Ο όρος P.S.I. βουίζει καθημερινά στα αυτιά των πολιτών, αλλά κανένας αρμόδιος δεν μπήκε στον κόπο να […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *