Κυριακή Α’ Λουκά (Λουκά ε’ 1-11)

Αποσπάσματα από το βιβλίο του μακαριστού πρωτοπρεσβύτερου, καθηγητή Θεολογίας και Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του πανεπιστημίου Αθηνών, Γεωργίου Μεταλληνού «Φως εκ Φωτός – Κηρυγματικές σκέψεις στα ευαγγελικά αναγνώσματα» εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», Κεφάλαιο «Ο λαός του Χριστού» Κυριακή Α’ Λουκά:

«Ο Κύριος αναζητεί τους ακροατές του ανάμεσα στους απλούς εργαζόμενους ανθρώπους του Λαού. Στους ανθρώπους του μόχθου. Η υψηλή θρησκευτική τάξη του Ισραήλ, που είχε ως επάγγελμα τη μελέτη και ερμηνεία της Γραφής, εθεώρησε κατώτερο ν’ ακούσει τον Χριστό και να τον παραδεχθεί ως Διδάσκαλο. Τον Χριστό τον έβλεπαν αφ’ υψηλού.»

«Όσοι καυχώνται για αξιώματα, πλούτη και γνώσεις, με πολύ λίγες εξαιρέσεις, θεωρούν ταπεινωτικό να συνωστίζονται μαζί με τους ανθρώπους του Λαού, για να ακούσουν την «μωρία» του Ευαγγελίου.»

«Ο Πέτρος διαθέτει το πλοίο του στην υπηρεσία του Κυρίου. Αλήθεια! Πόσοι χριστιανοί σήμερα είναι πρόθυμοι να συμβάλουν με κάθε τρόπο σε ιεραποστολικούς σκοπούς! Να προσφέρουν έστω ένα μικρό δωμάτιο να γίνει κάποιος «κύκλος» αγιογραφικής μελέτης!»

«Ο «όχλος» του Ευαγγελίου είναι σχεδόν πάντα πρόθυμος να υποτάξει τη λογική στη πίστη. Τούτο δεν αποδεικνύουν τα λόγια του Πέτρου; «Επί δε τω ρήματί σου χαλάσω το δίκτυον.» Όλη τη νύκτα, του λέγει, ρίξαμε τα δίκτυα. Τα εσύραμε, αλλά ούτε λέπι δεν επιάσαμε. Τώρα εσύ μας διατάζεις να τα ξαναρρίξουμε. Μας λες, δηλαδή κάτι αντίθετο προς τους νόμους της αλιευτικής τέχνης. Εν τούτοις θα υπακούσουμε. Υπάκουσαν σε κάτι, που ένας ορθολογιστής θα θεωρούσε εντελώς αδύνατο και θα το χλεύαζε.»

«Ο Χριστός, όπως σωστά παρετηρήθη, έβαλε τους μαθητές στο μεγάλο πειρασμό του κέρδους. Λογικά θα έπρεπε μετά το πλούσιο ψάρεμα να τρέξουν να εκμεταλλευθούν οικονομικά την επιτυχία τους. Δεν το έπραξαν όμως. Αντίθετα, «αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ». Από εκεί ξεκινά το έργο της Εκκλησίας, από την περιφρόνηση του συμφέροντος.»

«Ο «όχλος», που ακολουθούσε τον Χριστό, είχε ακόμα την δύναμη, απαλλαγμένος από κάθε μορφή οιήσεως και αυτοπεποιθήσεως ή αυταρέσκειας να συναισθάνεται την αμαρτωλότητά του και γι’ αυτό να ζητά την σωτηρία της ψυχής του. Το θαύμα της πρωτοφανούς αλιείας εδημιούργησε τρόμο. Τρόμο, που φανερώνεται στα λόγια του Πέτρου. «Έξελθε απ’ εμού, ότι ανήρ αμαρτωλός ειμί, Κύριε».

«Έτσι, δεν είναι περίεργο αν ο Απ. Παύλος γράφοντας σε μια πόλη με πλήθος πλουσίων, αξιωματούχων και φιλοσόφων, σημειώνει: «Βλέπετε την κλήσιν υμών, αδελφοί, ότι ου πολλοί σοφοί κατά σάρκα, ου πολλοί δυνατοί, ου πολλοί ευγενείς, αλλά τα μωρά του κόσμου εξελέξατο ο Θεός ίνα τους σοφούς καταισχύνη …, και τα μη όντα, ίνα τα όντα καταργήση» (Α’ Κορ. Α’ 26 ε.)»

===

https://apostoliki-diakonia.gr/wp-content/data/fk/2026/39-2026(3826).pdf

–

Επιμέλεια Κωνσταντίνος Μαργέλης