“Εικόνες απείρου κάλλους απλώνονται στην ελληνική ύπαιθρο: αγρότες – όχι επαναστάτες με στολές παραλλαγής, αλλά άνθρωποι του μόχθου – να κυνηγούν τα ΜΑΤ στα χωράφια και στα αναχώματα. Όχι γιατί ξύπνησαν ένα πρωί με επαναστατικές διαθέσεις, αλλά γιατί, αντί να σπείρουν, να θερίσουν και να επιβιώσουν, σπρώχνονται στο περιθώριο από μια πολιτική που βλέπει την αγροτιά ως λογιστικό πρόβλημα και την ύπαιθρο ως μελλοντικό real estate.”
=
Άλλο ένα εξαιρετικό άρθρο του Γιώργου Σαχίνη.
Παραθέτω την πρώτη και την τελευταία παράγραφό του.
Ολόκληρο το άρθρο εδώ.
=
“Η κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης δεν αποδόθηκε ούτε στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε στην υπόθεση των υποκλοπών, ούτε στην τραγωδία των Τεμπών. Εκεί δε βρέθηκαν “δομημένες ομάδες”, δεν αναζητήθηκαν “ιεραρχίες”, δεν κρίθηκε σκόπιμη η αυστηρότερη ποινική μεταχείριση. Αλλά για τους αγρότες που διαμαρτύρονται για την επιβίωσή τους, ξαφνικά περίσσεψε ο ποινικός ζήλος. Κάπως έτσι, το επιτελικό κράτος αυτογελοιοποιείται. Όταν ποινικοποιείς τη διαμαρτυρία, δεν επιβάλλεις τάξη, αποκαλύπτεις αδυναμία. Όταν απειλείς με προληπτικές συλλήψεις κοινωνικές ομάδες που καταρρέουν οικονομικά, δεν υπερασπίζεσαι τη νομιμότητα, χτίζεις σκηνικό αυταρχισμού. Και όσο η κοινωνία σπρώχνεται να τσακώνεται με τον εαυτό της, κάποιοι συνεχίζουν ανενόχλητοι. Γιατί ο αγρότης δεν είναι εγκληματίας. Ο αστυνομικός δεν είναι εχθρός. Και ο κοινωνικός αυτοματισμός, όσες φορές κι αν επιστρατεύτηκε, καταλήγει πάντα στο ίδιο συμπέρασμα: αφήνει ακάλυπτο εκείνον που τον χρησιμοποιεί. Η πραγματική οργανωμένη ζημιά στη χώρα δε φοράει φόρμες, ούτε κρατάει τρακτέρ. Φοράει γραβάτα, έχει φρουρά και υπογράφει ΦΕΚ.”
=
Τέλος, θα παραθέσω τα λόγια μίας, συναδέλφου, αγρότισσας, τα οποία με εκφράζουν απόλυτα:
16 κιλά στάρι για έναν καφέ – Η εξομολόγηση νεαρής αγρότισσας που έγινε viral (ακολουθεί το video στο youtube)
Εις υγείαν …
Κωνσταντίνος Μαργέλης
