Ο ρόλος της Δικαιοσύνης γενικότερα φαίνεται να έχει λάβει μια διάσταση απροσχημάτιστης και ανενδοίαστης στήριξης της καθεστηκυίας τάξης και των μεγάλων συμφερόντων.

Είχαν προηγηθεί κάποιες “προειδοποιητικές βολές”.

Τα χρόνια των μνημονίων, όταν πέντε-έξι αποφάσεις του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου στηρίχτηκαν σε “ξεχειλωμένες” ερμηνείες του Συντάγματος της χώρας, ξεκάθαρα όχι σε αρμονία με το γράμμα και το πνεύμα του συντάκτη του Συντάγματος.

Βεβαίως είπαμε όλοι, μνημόνια είναι, η Δικαιοσύνη θα κάνει κι αυτή αβαρίες, όπως κάνουν όλοι. Ας επιστρέψουμε στην κανονικότητα και όλα θα γίνουν πιο… καλά.

Αμ δε!

Η συνέχεια του άρθρου εδώ.