Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
6 Δεκεμβρίου 2022

Οι συνέπειες ενός μειωμένου νησιωτικού «στρατιωτικού αποτυπώματος»: Το ιστορικό της εισβολής στην Κύπρο μας προειδοποιεί

Το Νοέμβριο του 1967, με αφορμή την ένοπλη σύγκρουση μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στο χωριό της Κοφίνου και η οποία ξέσπασε έπειτα από προβοκάτσια της τουρκικής παραστρατιωτικής οργάνωσης ΤΜΤ, η τότε ελληνική κυβέρνηση της χούντας του Παπαδόπουλου απέσυρε την ελληνική μεραρχία της Κύπρου.

Αυτό ήταν το αίτημα των Τούρκων για να μην εισβάλουν στην Κύπρο και στον Έβρο, αλλά και των Αμερικανών διαμεσολαβητών για να αποφευχθεί ένας ελληνοτουρκικός πόλεμος. Δύο μελών-«συμμάχων» του ΝΑΤΟ (Ελλάδα από το 1952, Τουρκία από το 1955).

Οι Τούρκοι επεδίωξαν, πονηρά, τη μείωση της στρατιωτικής άμυνας της Κύπρου και το πέτυχαν. Γιατί;

Στις 20 Ιουλίου του 1974, πέντε μέρες μετά το πραξικόπημα της χούντας του Ιωαννίδη στην Κύπρο για ανατροπή του Μακάριου, οι Τούρκοι εισέβαλαν παράνομα στην «μειωμένου στρατιωτικού αποτυπώματος» Κύπρο και κατέλαβαν το 3% του νησιού (όλες οι χώρες, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, γνώριζαν τη γνωμάτευση του ΟΗΕ επί της «Συνθήκης Εγγυήσεως» που επικαλέστηκαν οι Τούρκοι – βλέπε σημείωση).

Στις 14 Αυγούστου του 1974, επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Καραμανλή (ορκίστηκε την 24η Ιουλίου του 1974), οι Τούρκοι συνέχισαν την απόβαση και κατέλαβαν το 36% του νησιού. Μετά από 21 μέρες κυβέρνησης εθνικής ενότητας στην Ελλάδα, η Κύπρος παρέμενε «μειωμένου στρατιωτικού αποτυπώματος», όπως παρέμεινε και κατά τη διάρκεια της δεύτερης κρίσιμης τουρκικής εισβολής. Η δικαιολογία ήταν και πάλι για να μην ξεσπάσει ελληνοτουρκικός πόλεμος.

Σήμερα, το εγχώριο πολιτικό καθεστώς μειώνει το «στρατιωτικό μας αποτύπωμα» στα νησιά μας, σύμφωνα με τα κελεύσματα των Τούρκων και τις απειλές τους για εισβολή, αλλά και των Αμερικανών διαμεσολαβητών για να αποφευχθεί ένας ελληνοτουρκικός πόλεμος. Δύο μελών-«συμμάχων» του ΝΑΤΟ.

Οι Τούρκοι, βλέποντας τη μείωση του στρατιωτικού μας αποτυπώματος στα νησιά μας, αποθρασύνθηκαν τελείως.

Στη σύνοδο των αρχηγών κρατών της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στην Πράγα ο Τούρκος πρόεδρος εξαπέλυσε θρασύτατες ψευδείς κατηγορίες εναντίον της πατρίδας μας, ενώπιον του ιδίου του πρωθυπουργού της Ελλάδας και των επικεφαλής των Ευρωπαϊκών χωρών. Κάτι πρωτοφανές.

Ο πρωθυπουργός «μας», ως «Ευγενής» απόφοιτος του Harvard, ζήτησε από τον Ερντογάν να σταματήσει να αμφισβητεί την κυριαρχία των νησιών μας.

Με τη λήξη της συνόδου, ο Ερντογάν όχι μόνο συνέχισε να την αμφισβητεί, αλλά δήλωσε και ότι θα τα καταλάβει.

Επίσης, ο πρωθυπουργός «μας» τον κάλεσε να προσέλθει σε διάλογο.

Κι ο Ερντογάν τον αγνόησε.

Ο Τούρκος πρόεδρος πλέον δε σηκώνει κουβέντα. Ο λόγος;

Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2019 είχε παρουσιάσει τον χάρτη της «Γαλάζιας Πατρίδας της Τουρκίας», στον οποίο εμφανίζονταν τα επιδιωκόμενα σύνορα του τουρκικού κράτους. Η τουρκική ηγεσία μας ξεκαθάριζε ότι θέλει να πάρει το μισό Αιγαίο με τα νησιά του.

Έπειτα από τρία χρόνια τουρκικής δοκιμασίας των ελληνικών θαλάσσιων «κόκκινων» γραμμών, ο Τούρκος πρόεδρος θεωρεί κατοχυρωμένα τα θαλάσσια εδάφη (ελληνικά χωρικά ύδατα 6-12 ν.μ.) και τα θαλάσσια κυριαρχικά δικαιώματα (ελληνική ΑΟΖ) της «γαλάζιας πατρίδας».

Τώρα, έχει πάρει σειρά η προσάρτηση των χερσαίων εδαφών της «γαλάζιας πατρίδας». Των νησιών μας. Μόνο που τα χερσαία εδάφη δεν παραχωρούνται με ενδοτισμό όπως τα θαλάσσια. Καταλαμβάνονται με όπλα. Κάτι που οι Τούρκοι μας το λένε κατάμουτρα.

Η εγχώρια πολιτική ελίτ είτε κάνει πως δεν ακούει, είτε όντως δεν ακούει. Αντί να κόψει κάθε κουβέντα και να ενισχύσει τη στρατιωτική μας παρουσία στα νησιά, παρακαλεί για «διάλογο» και προχωρά σε μείωση του νησιωτικού «στρατιωτικού μας αποτυπώματος».

Πλέον, διακυβεύεται το αν και ποιο ελληνικό νησί ή ποια ελληνικά νησιά θα γίνουν η νέα Κύπρος και ποιοι Έλληνες νησιώτες θα είναι οι νέοι σφραγισθέντες, βιασθέντες και αγνοούμενοι.

Αλλά, συγγνώμη, ξέχασα.

Ο «άριστος» πρωθυπουργός «μας» σηκώθηκε και είπε του Ταγίπ «Πάψε».

Γαλάζια Πατρίδα - Βικιπαίδεια

Μαργέλης Κωνσταντίνος

Άγιος Πέτρος, Λευκάδας, 4 Νοεμβρίου 2022

www.eksadaktylos.gr

.

Σημείωση:

Πριν τεθεί σε ισχύ η «Συνθήκη Εγγυήσεως» της Ζυρίχης-Λονδίνου του 1959 για την Κύπρο, ζητήθηκε  από τον ΟΗΕ να γνωματεύσει επί του κύρους της. Ο ΟΗΕ ανέθεσε την γνωμάτευση σε έναν από τους σημαντικότερους διεθνόλογους του αιώνα που μας πέρασε, τον Hans Kelsen. Στο επίμαχο Άρθρο 3 της Συνθήκης το οποίο επικαλέστηκε η Τουρκία για να εισβάλει στην Κύπρο, ο Kelsen για λογαριασμό του ΟΗΕ καταλήγει ως εξής:

«Στη βάση όλων των πιο πάνω υποβάλλεται ότι η Συνθήκη Εγγυήσεως θα είναι μια έγκυρη διεθνής συμφωνία όταν τεθεί σε ισχύ. Εντούτοις στο παρόν στάδιο της ανάπτυξης του διεθνούς δικαίου, το άρθρο 3 της Συνθήκης δεν μπορεί έγκυρα να ερμηνευθεί ότι παρέχει στις εγγυήτριες δυνάμεις απεριόριστο δικαίωμα επέμβασης με χρήση ενόπλων δυνάμεων σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων της Συνθήκης. Παρόμοια χρήση βίας θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνο σε περιπτώσεις αυτοάμυνας ή με την εξουσιοδότηση του ΟΗΕ ή μετά από πρόσκληση του κυπριακού κράτους κατά το δεδομένο χρόνο. Κανένα δικαίωμα ένοπλης επέμβασης δεν πηγάζει αυτόματα από τους όρους της Συνθήκης και ακόμα και αν είχε υιοθετηθεί η ακραία άποψη ότι παρόμοιο δικαίωμα προκύπτει, τότε αυτό θα περιοριζόταν πρώτα από την ανάγκη για καταφυγή σε μέσα ειρηνικής επίλυσης των διαφορών που είναι διαθέσιμα στα ενδιαφερόμενα κράτη».

.

0 Shares

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *