Χαίρονται όλοι -το βλέπω- αλλ’ εσβήστη

από κρύα παγωμένη πνοή

στις ψυχές των ανθρώπων η πίστη

κ’ είναι τώρα η χαρά της τους τυφλή.

Στα σκοτάδια του κόσμου μια μέρα

πάλι εκείνη σαν άστρο ας φανεί

πού τους Μάγους οδήγησε πέρα

να λατρέψουν το ουράνιο παιδί

Γεράσιμος Μαρκοράς