Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
16 Οκτωβρίου 2019

Λίγο πριν το “ξημέρωμα” ή πριν την ολική κατάρρευση;…

1) Λίγο πριν το  «ξημέρωμα» ή πριν την ολική κατάρρευση;…

Τραπεζοκόμος στα Ελληνικά Πετρέλαια με 73.000 ευρώ το χρόνο, ή κλητήρας με 63.000 ευρώ; Μήπως μηχανικός στην ΕΘΕΛ με 60.000 ευρώ…  Μην πάμε στους μισθούς που μοίραζε ο ΟΛΠ μέχρι πρότινος…

Δεν έχει τέλος η σπατάλη των πελατειακών προνομίων… Όποια πέτρα και να σηκώσει κάποιος θα βρει προνόμια, σαν το επίδομα καντίνας στα ΕΛΠΕ, την ώρα που  η καντίνα δεν χρεώνει για αυτά που προσφέρει.

Ας μην κοροϊδευόμαστε όταν έχει φτάσει ένα τραπεζοκόμος, ο χειριστής γερανού ή κλητήρας να διασπαθίζει τέτοια ποσά, μπορεί ο καθένας να φανταστεί τι πρέπει να γίνεται παραπάνω, σε πόστα που έχουν ευχέρεια επιλογής προμηθευτών, κ.λ.π.

Οι απεργίες των προνομιούχων του ΟΛΠ τα προηγούμενα χρόνια στάθηκαν αφορμή για πολλά λουκέτα στην αγορά, καθώς πολλές επιχειρήσεις επιβαρύνθηκαν με το κόστος να μεταφέρουν σε άλλα λιμάνια (ακόμη και εκτός Ελλάδας…) τις εξαγωγές ή τις εισαγωγές τους… Για αυτούς δεν έκλαψε ούτε απήργησε κανείς, ήταν από τους εκτός “δικών” μας παιδιών…

Όταν το κυβερνών κόμμα ήταν στην αντιπολίτευση επικροτούσε κάθε απεργία και τα στελέχη του ήταν στην πρώτη γραμμή των αγώνων της τάξης των προνομιούχων της χρεοκοπημένης «κοιλάδας»…

Τα ίδια κάνει τώρα η μείζονα  αντιπολίτευση (η ελάσσονα το κάνει μόνιμα), ευελπιστώντας σε μια γρήγορη επιστροφή στη διαχείριση της «κουτάλας» με την οποία η εκάστοτε κυβέρνηση, ανακατεύει και διανέμει τη «σούπα» του δημοσίου χρήματος…

Τι κι αν το ταμείον είναι μείον κι αν ουσιαστικά έχουμε χρεοκοπήσει από πέρυσι. Η γενιά των πολιτικών που δεν έχει δουλέψει ποτέ, πιστεύει στα «θαύματα» (στο «κούρεμα» στα ευρωομόλογα), γιατί ποτέ δεν βρέθηκε στην ανάγκη να μετρήσει και να καταλάβει εμπράκτως, πως στο σύμπαν αυτό δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα… Πάντα πλήρωναν οι άλλοι.

Κούβα – Ελλάδα…

Πέρυσι που είχα βρεθεί στην Κούβα, η  ξεναγός της ομάδας, μας έλεγε σε κάποια στιγμή για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει στο να πείσει τις έφηβες κόρες της να επικεντρώσουν τις προσπάθειες στις σπουδές…

Το δίλημμα της πραγματικότητας που αντιμετώπιζε στην Αβάνα ήταν αμείλικτο καθώς ο μισθός του γιατρού ή του μηχανικού είναι κοντά στα 15 δικά μας ευρώ το μήνα και η «συντροφιά» στους τουρίστες αποτιμάται σε 15 ευρώ την ώρα ή το δίωρο…

Με αυτές τις προϋποθέσεις, μας έλεγε η ξεναγός χαμηλόφωνα, άντε να πείσεις τα παιδιά σου πως η προκοπή βρίσκεται στις σπουδές και την εργασία…
 

Στην καθ’ ημάς «σοβιετία»… Το πρόβλημα δεν είναι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της «συντροφιάς», (ακόμη τουλάχιστον…) αλλά οι παρασιτικές θέσεις στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Πώς να πείσεις κάποιον να σπουδάσει ή να δουλέψει στον παραγωγικό  ιδιωτικό τομέα όταν σαν τραπεζοκόμος ή κλητήρας σε κάποια ΔΕΚΟ μπορεί να βγάζει τα διπλάσια, τα τριπλάσια ή πολλαπλάσια, ανάλογα το «δόντι»…

Εισαγωγή ζάχαρης;

Σε άλλη μια περίπτωση βρέθηκα με τη σύζυγο να περπατάμε στην παλιά Αβάνα. Όταν σχόλασε ένα σχολείο πιο πέρα, μας πλησίασαν δυο πιτσιρικάδες ζητώντας τσίχλες…

Προετοιμασμένη όπως πάντα η σύζυγος, έβγαλε το σακουλάκι με τις καραμέλες που είχε κουβαλήσει μαζί από την Αθήνα και τους έδωσε από λίγες καραμέλες… Δέκα λεπτά αργότερα στην προσπάθεια να απαγκιστρωθούμε, βρεθήκαμε να τρέχουμε σε ένα στενό με ένα σχολείο από πίσω να αλαλάζει «μπον-μπον, μπον-μπον σενιορίτα»…

Όλα αυτά σε μια χώρα που κυριολεκτικά βουλιάζει στη ζάχαρη και τα τροπικά φρούτα. Η καραμέλα ως γνωστόν γίνεται βράζοντας νερό με ζάχαρη… Αν στύψεις μέσα και φρούτα δίνεις και ό,τι άρωμα θέλεις.

Ανέφερα, αυτή τη δεύτερη ιστορία για να καταδείξω την πεποίθηση που έχω διαμορφώσει και είναι σύμφωνη με αυτό που έλεγε κάποιος του οποίου έχω ξεχάσει το όνομα αυτή τη στιγμή: «Δώσε στο κράτος την διαχείριση της Σαχάρας και σε λίγα χρόνια θα ξεκινήσει τις εισαγωγές άμμου…». 

Μισθοί Γερμανίας λοιπόν…

Μισθοί Γερμανίας λοιπόν με παραγωγικότητα Ουγκάντας. Μπορεί να συμβαδίσουν για πολύ; Η άποψή μου είναι, όχι… αποτελούν ύβρη στην κοινή λογική της οικονομίας.

Το τραγικό είναι πως κάθε ύβρη ακολουθεί η κάθαρση. Φοβάμαι πως στην περίπτωσή μας η κάθαρση θα είναι μια πολυετής καθήλωση σε καθεστώς (σχηματικώς και τηρουμένων των αναλογιών…) παραγωγικότητας Γερμανίας και μισθών Ουγκάντας, μέχρι το επάρατο διεθνές και ντόπιο κεφάλαιο να μας πάρει στα σοβαρά και να επενδύσει πάλι στην Ελλάδα…

Άλλο Παπάγος, άλλο Στηβ Τζομπς…

Η διέξοδος, δραχμή, προστατευτισμός, επιδοτούμενη εθνική βιομηχανία, σε στυλ εποχής Παπάγου που ονειρεύονται κάποιοι μου θυμίζει την προσπάθεια του Ιουλιανού να αναστήσει την παλιά θρησκεία των πόλεων κρατών στην εποχή της αυτοκρατορίας. Η αχανής αυτοκρατορία χρειαζόταν ένα πιο αυστηρό και ιεραρχημένο συνεκτικό μύθο, από εκείνον των θεών με ανθρώπινα ελαττώματα…

Όσο για όσους πιστεύουν στη λύση της λαϊκής οικονομίας και κουραφέξαλα  α λα Κούβας, Κορέας και Βουλγαρίας παλιότερα, η άποψή μου είναι πως αυτά που βλέπουμε στη Λιβύη και την Αίγυπτο είναι θέμα χρόνου να τα δούμε και εκεί… ( συμπαρασύροντας και τη Βενεζουέλα  φυσικά που συνεχίζει να αφορά αρκετούς φίλους της στήλης…).

2) Το πιο βαθύ σκοτάδι…

Υποβαθμίσεις τραπεζών από τους οίκους. Η Deutsche Bank λέει πως ξέρει πως και χωρίς τα στρες τεστ ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν πρόβλημα…

Το χειρότερο όλων είναι όμως πως το κράτος επιχειρεί να βάλει πόδι στις ιδιωτικές τράπεζες αντί να αποκρατικοποιήσει τις κρατικές. Οι γνωστές σοσιαλιστικές θολούρες που κατατρέχουν το κυβερνών κόμμα και με τις οποίες τη δεκαετία του ’80 έβαλε τις βάσεις για την διάλυση της παραγωγικής οικονομίας της χώρας…

Επιπλέον οι ξένοι οίκοι απειλούν πως θα σταματήσουν να παρακολουθούν τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας λόγω της κόντρας με την Κομισιόν που έχει αντιρρήσεις για τις εκθέσεις τους…

Κάποιοι ίσως χαίρονται με αυτό, γιατί θα σκέφτονται πως θα μας αφήσουν στην ησυχία μας, καθώς δεν θα σκαλίζουν τα «σκουπίδια» μας…

Μη παρακολούθηση από τους οίκους αξιολόγησης σημαίνει πως οι χώρες και κατά συνέπεια και οι επιχειρήσεις τους, θα είναι εκτός ραντάρ κεφαλαιαγορών.

Όπερ, εκτός ροών διεθνούς ρευστότητας…

Ίσως να είναι το μόνο σενάριο που θα μπορούσε να οδηγήσει πιο κάτω το Γενικό Δείκτη καθώς θα ανάγκαζε και όσους έχουν απομείνει με ελληνικές μετοχές να επανεξετάσουν τη θέση τους…

Μια αγορά εκτός των ραντάρ αξιολόγησης των διεθνών οίκων, μοιάζει με περιοχή της Αφρικής εκτός των δικτύων των τουριστικών πρακτορείων, που περιμένει τουρίστες…

Μόνο εξερευνητές μπορεί να φτάσουν…
 

Υπομονή το πιο βαθύ σκοτάδι πέφτει λίγο πριν αρχίσει να ξημερώνει, λένε… Ιδωμεν…

Πηγή:capital.gr

4 Shares

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *