Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
23 Αυγούστου 2019

Τέσσερα «βήματα» για διάσωση του πλανήτη

Της Ελενας Καρανατση

Εχει φτάσει ο πλανήτης στα όριά του; Σύμφωνα με τον Αμερικανό συγγραφέα Λέστερ Ρ. Μπράουν, έναν από τους γκουρού του περιβαλλοντικού κινήματος, η απάντηση είναι «ναι» και βρίσκεται στο τελευταίο του βιβλίο «World on the Edge», το οποίο παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο παρουσία των Ελλήνων Οικολόγων Πρασίνων.

Η «Κ» συνομίλησε με τον συγγραφέα στις Βρυξέλλες θέτοντας ως κεντρικό ερώτημα αν υπάρχει σχέδιο διάσωσης για τους κατοίκους του πλανήτη. Ο κ. Μπράουν κατέθεσε τις σκέψεις του χαρακτηρίζοντας την ανεπάρκεια τροφής ως τον πιο αδύναμο κρίκο της εποχής μας, και διαχρονικά όλων των πολιτισμών.

Oι πυρηνικές καταστροφές, αλλά και η εκτόξευση των τιμών στα τρόφιμα και το πετρέλαιο καθιστούν -κατά τον συγγραφέα- ήδη αποτυχημένα τα αρχικά σχέδια σωτηρίας του κόσμου από παγκόσμιες καταστροφές. «Εκτός από τον υπερπληθυσμό, σοβαρές παρενέργειες προκαλούν οι κλιματικές αλλαγές. Για κάθε άνοδο της θερμοκρασίας κατά έναν βαθμό Κελσίου μειώνονται τα αποθέματα νερού κατά 10%. Ηδη, σε 18 χώρες καταγράφεται σημαντική μείωση νερού», εξηγεί ο συγγραφέας.

Ο κ. Μπράουν ξετυλίγει το «Plan B» (σχέδιο Β) για τη διάσωση του πλανήτη, την τονωτική ένεση στην παγκόσμια οικονομία και την εξισορρόπηση των οικοσυστημάτων της γης. Το σχέδιο εδράζεται σε τέσσερις άξονες. Το πρώτο βήμα είναι η κλιματική σταθεροποίηση, η οποία θα επιτευχθεί μόνο εάν καταφέρουν τα κράτη να μειώσουν κατά 80% τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μέχρι το 2020. Πώς μπορεί να συμβεί αυτό; «Επιταχύνοντας τη στροφή μας από την παγκόσμια εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα στη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ηλιακή, γεωθερμική, αιολική)», εξηγεί ο κ. Μπράουν. Τα σχέδιο θα μπορούσε να υλοποιηθεί με μείωση των φόρων στα εισοδήματα, αλλά αύξηση των φόρων σε καύσιμα παράγωγα του άνθρακα, όπως η βενζίνη. Κάτι τέτοιο θα ωθούσε τον κόσμο σε πολιτικές μεταφορών και κατασκευαστικές πρακτικές προσανατολισμένες σε μικρότερη χρήση πετρελαίου και άνθρακα. Κατά συνέπεια, η παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα θα μειωθεί, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας θα επιβραδυνθεί. Οι αρκτικοί πάγοι θα λιώνουν με χαμηλότερο ρυθμό και έτσι λιγότεροι κάτοικοι του πλανήτη και λιγότερες ζωές θα απειλούνται από την άνοδο της στάθμης του νερού.

Πληθυσμιακή αύξηση

Το δεύτερο βήμα είναι η σταθεροποίηση του πληθυσμού της γης στα 8 δισ. «Σκεφτείτε ότι 215 εκατ. γυναίκες παγκοσμίως δεν έχουν πρόσβαση στον οικογενειακό προγραμματισμό», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Μπράουν. Η ανάσχεση της πληθυσμιακής αύξησης είναι θεμελιώδης για τη διατήρηση των εναπομεινάντων φυσικών αποθεμάτων και τροφίμων. Η σύγχρονη ιστορία δείχνει ότι οι μορφωμένες γυναίκες τείνουν να κάνουν λιγότερα παιδιά. Ο κ. Μπράουν προτείνει στις χώρες που διατηρούν υψηλά ποσοστά γεννητικότητας την άμεση πρόσβαση των νέων και ιδίως των κοριτσιών στην εκπαίδευση, καθώς και σε αξιοπρεπή περίθαλψη και υπηρεσίες αναπαραγωγής που θα συρρικνώσουν το μέγεθος των οικογενειών.

Τρίτο βήμα είναι η διατήρηση της ροής του νερού και των γόνιμων καλλιεργήσιμων εκτάσεων. Πολλά κράτη εξαντλούν τώρα τις τελευταίες πολύτιμες σταγόνες τους από τα υδάτινα αποθέματα. Οι τράπεζες νερού είναι επικίνδυνα χαμηλές για τον μισό πληθυσμό του πλανήτη. Για να αποτραπούν θάνατοι σε ένα ευρύ φάσμα του πλανήτη, καθώς και μαζικές μεταναστεύσεις λόγω λιμοκτονίας και λειψυδρίας ο Μπράουν προτείνει ενίσχυση των «στεγνών χωρών» ώστε να διατηρήσουν νερό και να καλλιεργήσουν τροφές. «Σε πολλές περιοχές του πλανήτη, ιδιαίτερα στην Κίνα, βλέπουμε να εξαφανίζονται καλλιεργήσιμα εδάφη, να αποψιλώνονται δάση. Για να αποτρέψουμε πολέμους λόγω της μείωσης των τροφίμων πρέπει να καταπολεμήσουμε την αποψίλωση δασών σε παγκόσμια κλίμακα, να αποκαταστήσουμε λιβάδια και βοσκοτόπια, να φυτέψουμε δισεκατομμύρια δέντρα. Στο μεταξύ, ένα διεθνές αποθεματικό τροφίμων θα μπορούσε να συμβάλει στη σταθεροποίηση των τιμών, έτσι ώστε όλοι να έχουν κάτι να φάνε»…

Και τέταρτον, χρειάζεται επανατοποθέτηση της πολιτικής άμυνας και ασφάλειας των ΗΠΑ. «Οι προσπάθειες για έλεγχο της διεθνούς τρομοκρατίας εξαρτώνται από τη συνεργασία των εθνικών κρατών. Οσο αυξάνονται οι χώρες που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα και αποτυγχάνουν στις πολιτικές τους τόσο η συνεργασία αυτή γίνεται ολοένα δυσκολότερη», καταλήγει ο κ. Μπράουν.

Είχε προειδοποιήσει από το 1978

O Aμερικανός περιβαλλοντολόγος Λέστερ Ρ. Μπράουν, 77 ετών, έχει χαρακτηριστεί ένας από τους πρωτοπόρους στον τομέα του, «στοχαστής με μεγάλη επιρροή», «γκουρού του πράσινου κινήματος». Ιδρυτής και πρόεδρος του μη κερδοσκοπικού ερευνητικού οργανισμού «Εarth Policy Institute» (Ινστιτούτο για την Πολιτική της Γης) που εδρεύει στην Ουάσιγκτον, έχει γράψει και συμμετάσχει στη συγγραφή 50 βιβλίων και πλέον, που πραγματεύονται περιβαλλοντικά θέματα παγκοσμίου ενδιαφέροντος.

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, ο κ. Μπράουν πρωτοστάτησε στη δημιουργία της ιδέας περί βιώσιμης ανάπτυξης και έκτοτε έχει λάβει ουκ ολίγα βραβεία, μεταξύ αυτών και το Περιβαλλοντικό Βραβείο των Ηνωμένων Εθνών το 1987. Με το βιβλίο του «Η 29η μέρα» είχε από το 1978 προειδοποιήσει για επερχόμενους κινδύνους από την ανθρώπινη παρέμβαση στη φύση με την υπεραλίευση των ωκεανών, την απογύμνωση των δασών, την ερημοποίηση της γης. Το 1995, το Marquis Who’s Who επέλεξε τον συγγραφέα ως έναν από τους «50 Μεγάλους Αμερικανούς».

Ο Λέστερ Μπράουν έχει κάνει πολλές αναφορές στις λεγόμενες «διατροφικές φούσκες» που έσκασαν σε αρκετές χώρες (βλέπε Ιράκ, Πακιστάν, Συρία, Ισπανία κ. ά.), όπου οι σοδειές των δημητριακών μειώνονται συνεχώς, ενώ ιδιαίτερα τον ανησυχεί το γεγονός ότι και οι σοδειές ρυζιού έχουν σταματήσει πλέον να εξαπλώνονται.

ΠΗΓΗ : kathimerini.gr

0 Shares

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *