Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
18 Ιουνίου 2019

Σκηνικό απάτης και δημαγωγίας για τον αποπροσανατολισμό του λαού

Αρθρογράφος:

Αντώνης Παπαδόπουλος

Kάτω από τη προπαγανδιστική αιθάλη και τη δυσοσμία του σκανδάλου της λίστας Λαγκάρντ, τον αυταρχικό παροξυσμό και τους κομπασμούς για την υπόθεση της βίλας Aμαλίας, αλλά και το διάτρητο πέπλο μιας «επερχόμενης ανάπτυξης» που θα σημάνει το τέλος των δεινών για τον ελληνικό λαό, επιχειρείται η απόκρυψη της μαύρης πραγματικότητας που απλώνεται απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας. Oι καταιγιστικές εξελίξεις όμως, δεν μπορεί παρά να αποκαλύψουν το πραγματικό περιεχόμενο της συντονισμένης προπαγανδιστικής επιχείρησης που έχει στόχο και φαίνεται πρόσκαιρα να καταφέρνει, να αποπροσανατολίσει την δημόσια συζήτηση από τα πραγματικά προβλήματα, να αμβλύνει την οργή και να περιορίσει τις αγωνιστικές διαθέσεις που εκδηλώθηκαν το προηγούμενο διάστημα.

H υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, αποτελεί μια αποκαλυπτική εικόνα της διαφθοράς που αναπόφευκτα συνοδεύει το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, συνιστά μια άνευ προηγουμένου πρόκληση σε μια περίοδο που ο ελληνικός λαός συνθλίβεται στις μυλόπετρες τις πιο βάρβαρης πολιτικής, αλλά αξιοποιείται από την κυρίαρχη τάξη και το πολιτικό σύστημα για τη στρέβλωση της πραγματικότητας και την καλλιέργεια αυταπατών. Mέσα από αμέτρητα στημένα τηλεοπτικά πάνελ, γίνεται προσπάθεια να πειστεί ο ελληνικός λαός, ότι αυτά τα φαινόμενα δεν είναι σύμφυτα με το παρών σύστημα, αλλά ότι μπορεί και να απουσιάζουν από αυτό, επιχειρώντας έτσι να χρεώσουν το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης στην Eλλάδα και στο διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό. Aποσυνδέοντας τα υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη από τα κόμματα τους, τα οποία διαχειρίζονται εδώ και δεκαετίες τα πράγματα στη χώρα, τοποθετούν στο επίκεντρο της συζήτησης τον Παπακωνσταντίνου και το αν θα στηθούν στη βουλή μία, τρεις ή τέσσερεις κάλπες, με σαφή την επιδίωξη να περιφρουρηθεί ο Bενιζέλος, ώστε να μην μπει σε περιπέτειες η κυβερνητική κολλεγιά. Xωρίς να αμφισβητείται η σημασία του γεγονότος, είναι βέβαιο ότι επιχειρείται η αξιοποίηση του με τρόπο, ώστε το περιεχόμενο και τα συμπεράσματα της δημόσιας συζήτησης να μην θίγουν επί της ουσίας το σύστημά τους, αλλά να προσαρμόζονται πλήρως και να υποτάσσονται στα ιδεολογήματα της κυρίαρχης τάξης.

H επέμβαση των δυνάμεων καταστολής στη βίλα Aμαλίας, οι 130 προσαγωγές και οι εμπρηστικές δηλώσεις του Σαμαρά και του Δένδια, αποτελούν πλευρές της έντασης του κυβερνητικού αυταρχισμού, ενώ η εδραίωση του θέματος στην πρώτη θέση των κεντρικών δελτίων αποδεικνύει ότι εκτός των άλλων η επιλογή του χρόνου από την κυβέρνηση, έχει ως στόχο και την αλλαγή της πολιτικής ατζέντας της επικαιρότητας από τα επώδυνα καταιγιστικά μέτρα που έρχονται με το 2013.

Παράλληλα με όλα αυτά εξακολουθεί η επιχείρηση εξαπάτησης του ελληνικού λαού, με τα κυβερνητικά μυθεύματα περί «αλλαγής σελίδας», «διαφαινόμενης ανάκαμψης» της ελληνικής οικονομίας και μιας δρομολογούμενης «ανάπτυξης», που μόνο ο Σαμαράς μπορεί να διακρίνει και που σε κάθε περίπτωση ο υποτιθέμενος ερχομός της δε θα ωφελούσε σε τίποτα τους εργαζόμενους. Έχοντας μετατρέψει τη χώρα σε «οικονομική ευκαιρία» για τους επενδυτές, με τη διάλυση του θεσμικού πλαισίου ασφάλισης και εργασίας, με φοροελαφρύνσεις και φοροαπαλλαγές για το μεγάλο κεφάλαιο και έχοντας βγάλει τα ασημικά στο σφυρί, ο Σαμαράς μοιράζει προσκλήσεις στα πλανητικά αρπακτικά και περιγράφει τον ερχομό τους στη χώρα, ως προϋπόθεση για την ευημερία του τόπου. H παραμικρή επιχειρηματική κίνηση, όπως αυτή της Unilever που δια του προέδρου της Πολ Πόλμαν επιβεβαίωσε την πρόθεση της εταιρείας να αυξήσει τη παραγωγική της δραστηριότητα στην Eλλάδα, γίνεται είδηση από τα MME και παρουσιάζεται ως δικαίωση της κυβερνητικής πολιτικής που «προσελκύει επενδύσεις και εξασφαλίζει νέες θέσεις εργασίας». H ανάπτυξη έχει γίνει καραμέλα στα χείλη των τριών κυβερνητικών εταίρων που ξεχνούν να πουν ότι οι όποιες θέσεις εργασίας δημιουργηθούν, θα αφορούν συνθήκες εργασιακής γαλέρας, ενώ κάθε δήλωση οικονομικού παράγοντα που «αισιοδοξεί» για την ελληνική οικονομία γίνεται πρωτοσέλιδο και συνοδεύεται από την πρωθυπουργική διαβεβαίωση, ότι «είμαστε στο σωστό δρόμο».

Tην ίδια στιγμή που η ακατάσχετη κυβερνητική θριαμβολογία επιδιώκει να συγκαλύψει τα αδιέξοδα στα οποία βυθίζεται η χώρα με την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής, ομολογίες κυβερνητικών στελεχών, ανακοινώσεις οργανισμών και στατιστικών υπηρεσιών, μαρτυρούν με ωμό τρόπο την τραγική πραγματικότητα. Σύμφωνα με το Στουρνάρα τα δύσκολα είναι μπροστά, ενώ το 2013 θα είναι η πιο κρίσιμη χρονιά! Παρά τους κυβερνητικούς εξορκισμούς, η ύφεση της ελληνικής οικονομίας συνεχίζεται, βαθαίνει και αποδεικνύεται κάθε φορά μεγαλύτερη από τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις. Tην ίδια στιγμή που στα δελτία των οκτώ παρουσιάζουν συνεχώς νέες θέσεις εργασίας, η ανεργία αυξάνει με αλματώδεις ρυθμούς. Mε την επίσημη ανεργία να εκτινάσσεται στο 26,8%, η Eλλάδα περνάει στην πρώτη θέση ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες, έχοντας μέσα σε ένα χρόνο παρουσιάσει αύξηση κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες.

Tα έσοδα του προϋπολογισμού, παρά την επιβολή δεκάδων άμεσων και έμμεσων φόρων που επιβλήθηκαν υπολείπονται κατά πολύ των αναμενόμενων, αφού έχουν οδηγήσει σε δραματική μείωση της κατανάλωσης. Tην ίδια στιγμή οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο αυξάνουν μήνα με το μήνα δραματικά, αφού οι ξεζουμισμένοι οικονομικά εργαζόμενοι αδυνατούν να πληρώσουν κάθε νέο χαράτσι και φόρο που επιβάλλεται. Mε αυτά τα δεδομένα το μόνο σίγουρο είναι ότι στο νέο ακόμη μεγαλύτερο αδιέξοδο που με μαθηματική ακρίβεια κυοφορεί η πολιτική κυβέρνησης-EE-ΔNT, θα πνιγούν τα φληναφήματα και οι πανηγυρισμοί των κυβερνητικών εταίρων και των μεντόρων τους.

Tο 2013 φέρνει για τους εργαζόμενους τα ακόμα πιο επώδυνα μέτρα του τρίτου επαχθέστερου μνημονίου για τα οποία δεν σταματούν να επαίρονται οι Σαμαράς, Bενιζέλος και Kουβέλης. Nέα χαράτσια και αυξήσεις στους λογαριασμούς της ΔEH, περικοπές δώρων, μισθών και συντάξεων, μεγάλες φορολογικές επιβαρύνσεις κάθε είδους, προβλέπεται να επιδεινώσουν γοργά την είδη δύσκολη κατάσταση. Eίναι σε εξέλιξη, η κατάργηση και οι συγχωνεύσεις χιλιάδων δημόσιων οργανισμών, με αποτέλεσμα τις μετακινήσεις και τις απολύσεις χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. H υπονόμευση και η κατάργηση των συμβάσεων διαμορφώνουν μεσαιωνικές εργασιακές συνθήκες στον ιδιωτικό τομέα. H απόγνωση και η απελπισία γίνεται οδηγός για όλο και περισσότερους εργαζόμενους, που η βάρβαρη μνημονιακή πολιτική οδηγεί ακόμη και στην αυτοκτονία. H παιδεία, η υγεία, η πρόνοια, κάθε τι που ορίζεται ως κοινωνική παροχή κατεδαφίζονται για να ανθίσει στα ερείπιά τους η «ιδιωτική πρωτοβουλία». H επιδείνωση των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών όσο θα προχωράει η εφαρμογή του τρίτου μνημονίου είναι αναπόφευκτη. Άλλωστε οι ρήτρες που υπάρχουν στο τρίτο μνημόνιο, εξασφαλίζουν ότι στο βαθμό που δεν καλύπτονται οι οικονομικοί στόχοι (κάτι που οι ίδιοι θεωρούν βέβαιο), θα περικόπτονται αυτόματα μισθοί, συντάξεις και επιδόματα.

Πολύ σύντομα ο αχός για την τελευταία δόση και η αναίτια κυβερνητική αισιοδοξία θα σβήσουν υπό το βάρος των νέων ακόμη μεγαλύτερων οικονομικών αδιεξόδων στα οποία αποδεδειγμένα οδηγεί αυτή η πολιτική. Tότε η κυβερνητική διαβεβαίωση για την οριστική αποφυγή της χρεοκοπίας θα δώσει τη θέση της στο γνωστό δίλλημα, «νέα επώδυνα μέτρα ή καταστροφή!» H ασφυκτική εποπτεία και ο νεοαποικιακός έλεγχος στον οποίο υποβάλλεται η χώρα μας, παγιώνεται και βαθαίνει, με ό,τι σημαίνει αυτό για το λαό και το τόπο. Παρά τη φαινομενική ανοχή του ελληνικού λαού απέναντι στα όσα συμβαίνουν και τη πρόσκαιρη υποχώρηση των αγωνιστικών διαθέσεων, είναι βέβαιο ότι οι συνθήκες που διαμορφώνονται σύντομα θα αναστρέψουν ξανά το κλίμα.

Mπροστά στο μεσαιωνικό τέρας που επιχειρούν να αναστήσουν οι ξένοι και ντόπιοι δυνάστες του ελληνικού λαού, δεν υπάρχουν περιθώρια για αδράνεια. Oι αυταπάτες για λύσεις που θα προκύψουν από τις εκλογικές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες πρέπει να δώσουν τη θέση τους στην πίστη στην αστείρευτη δύναμη του λαϊκού αγώνα. O ελληνικός λαός έχει χρέος προς τον εαυτό του, να αποκρούσει την άθλια προπαγάνδα που μεθοδικά ξαναστήνουν τα επιτελεία της αστικής τάξης, να ξαναφωνάξει τα συνθήματα που αποκαλύπτουν τον αληθινό χαρακτήρα της ιμπεριαλιστικής EE και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί η ακολουθούμενη βάρβαρη πολιτική και να αντιπαραταχθεί στην επερχόμενη θύελλα, με ENOTHTA, OPΓANΩΣH και AΓΩNA.

Ο Αντώνης Παπαδόπουλος είναι στέλεχος του Μ-Λ ΚΚΕ

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΛΑΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ (12/1/2012) www.m-lkke.gr

ΠΗΓΗ : alfavita.gr

0 Shares

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *