Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
23 Σεπτεμβρίου 2019

Κανείς δεν πιστεύει ακόμη πως η Ελλάδα μπορεί να σωθεί…

1) Κανείς δεν πιστεύει ακόμη πως η Ελλάδα μπορεί να σωθεί…

Κανείς δεν πιστεύει πως η Ελλάδα μπορεί να σωθεί από την χρεοκοπία, χωρίς να διαγράψει μέρος του χρέους, να επιμηκύνει κάποιο άλλο και να πληρώσει χαμηλότερα επιτόκια για το υπόλοιπο…

Ο συνδυασμός αυτών των ρυθμίσεων όμως πρέπει να γίνει με τη σειρά και θα χρειαστεί να πάρει χρόνια. Δεν είναι εύκολη διαδικασία καθώς εκτός από την όποια ρύθμιση του χρέους, θα χρειαστεί να μπει σε λειτουργία ένα νέο οικονομικό μοντέλο…

Για να συμβεί αυτό θα πρέπει οι «ραντιέρηδες» του πελατειακού κράτους να επιστρέψουν σε παραγωγικές ενασχολήσεις.

«Ραντιέρηδες» του πελατειακού κράτους ονομάζω όλους αυτούς «εργαζόμενους» και «επιχειρηματίες» που χωρίς καμιά προσπάθεια αμείβονται από το κράτος με τα δανεικά που μας χρεοκόπησαν σε βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας και των επόμενων γενεών…

Οι κανονικοί ραντιέρηδες νοικιάζουν το αποταμίευμά τους και ζουν από αυτό, ενώ οι «ραντιέρηδες» του πελατειακού κράτους ενοικιάζουν το δικαίωμα της ελεύθερης πολιτικής ή συνδικαλιστικής επιλογής και στράτευσης…

Ο «δεινόσαυρος»…

Όσο συντηρείται το κράτος – δεινόσαυρος η Ελλάδα δεν μπορεί να εξέλθει της κρίσης. Αυτό συμβαίνει για δυο λόγους. Ο πρώτος είναι γιατί ο γραφειοκρατικός και διεφθαρμένος κρατικός μηχανισμός δεν αφήνει χώρο να υπάρξουν επενδύσεις στον ιδιωτικό τομέα και δημιουργία θέσεων εργασίας εκεί.

Ο άλλος είναι γιατί το κράτος απορροφά τους πόρους της κοινωνίας για μη παραγωγικούς σκοπούς. Προσθέστε στους πόρους αυτούς και τα τοκοχρεολύσια του δημόσιου χρέους και όχι μόνο δεν περισσεύουν κεφάλαια να δανειστεί ο ιδιωτικός τομέας αλλά δεν φτάνουν για τις ανάγκες λειτουργίας…

Τα κεφάλαια

Τα κεφάλαια που κατευθύνονται στις επενδύσεις και δημιουργούν ανάπτυξη για μια οικονομία δεν είναι τίποτε άλλο από το αποταμίευμα αυτής της κοινωνίας. Τα χρήματα που έχουν και οι πλούσιοι αλλά κυρίως οι μη πλούσιοι που είναι και οι περισσότεροι, στις τράπεζες…

Όταν οι προοπτικές είναι καλές μπορεί να βρεθούν και χρήματα από το εξωτερικό με χαμηλότερο επιτόκιο, όταν είναι άσχημες όπως τώρα, οι στρόφιγγες κλείνουν… Αυτή είναι μια απλοϊκή αλλά ακριβής περιγραφή του μηχανισμού της οικονομίας.

Ο καθείς όμως που χάνει τη δουλειά του δεν είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει το μηχανισμό με το οποίον λειτουργεί η οικονομία, ούτε πολυνοιάζεται για τη δημοκρατία. Ο μέσος άνθρωπος περιμένει τις λύσεις έτοιμες από αυτούς που θεωρεί υπεύθυνους για τη μοίρα του. Όταν δεν τις έχει, ενδίδει στην απόγνωση και τη σύγχυση. Γίνεται ευάλωτος στο θόρυβο που καλλιεργούν οι λαϊκιστές των δυο άκρων. Όσοι συνηθίζουν να έχουν τις απαντήσεις  πριν καν τεθούν οι ερωτήσεις…

Φυσικά και εκ των υστέρων οι απαντήσεις αποδεικνύονται λάθος, αλλά τότε το τίμημα έχει πληρωθεί. Ενίοτε το να  χάσεις για μερικούς μήνες μια θέση εργασίας είναι προτιμότερο από το να χάσεις για μερικές δεκαετίες μια ολόκληρη ζωή όπως συνέβη στη ναζιστική Γερμανία  ή δυο τρεις ολόκληρες γενιές, όπως συνέβη  στη Σοβιετία…

Κάποιοι θεωρούν τη σύγχυση σαν  γόνιμο έδαφος για να σπείρουν άγονες ιδέες. Όπως π.χ. με τη ψεύτικη συνέντευξη του Μαρκ Γουάισμπροτ που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και σε πολλά “επαναστατικά” μπλογκς και όπως αποκάλυψε την Κυριακή “Το Βήμα” πως δεν έχει δοθεί τέτοια συνέντευξη…

Στη δημοκρατία της Βαϊμάρης π.χ. αυτοί που προπαγάνδιζαν και προέτρεπαν στην ανομία, αποτέλεσαν και τα πρώτα της θύματα καθώς οι ανατρεπτικές πράξεις της αριστεράς έκαναν ανεκτές τις παράνομες πράξεις της άκρας δεξιάς του Αδόλφου Χίτλερ πρώτα σε βάρος τους και μετά σε βάρος της κοινωνίας και της ανθρωπότητας…

Η Ελλάδα όμως είναι πολύ μικρή και πολύ εξαρτημένη από το εξωτερικό για να υπάρξουν περιθώρια εκτροπής. Ως εκ τούτου η κοινή γνώμη προτιμά τον «Κανένα», παρά τους αντισυστημικούς μεν αλλά και κρατικοδίαιτους επίδοξους σωτήρες…

Κανείς δεν βλέπει πως η Ελλάδα μπορεί να σωθεί, γιατί αυτό μοιάζει να είναι το τίμημα της αποδοχής των μεταρρυθμίσεων…

2) Θα προκάνουμε;

Η επόμενη εβδομάδα θα ξεκινήσει έχοντας την οριστική απόφαση της ευρωζώνης, στα τέλη της τρέχουσας εβδομάδας.

Η αγορά μας, παρά τη στάση αναμονής που εμφανίζει, δεν δείχνει σημάδια ανησυχίας.

Αν κάτι δεν εμφανίζει σε αυτά τα επίπεδα η ελληνική αγορά είναι σημάδια διανομής, όπως ανησυχεί, η μαρίδα πως συμβαίνει κοντά σε κάθε πυθμένα.

Στις διεθνείς αγορές το σκηνικό μεταβάλλεται σιγά-σιγά τόσο λόγω της ανησυχίας από την καταστροφή στην Ιαπωνία όσο και λόγω της γεωπολιτικής αναταραχής στη βόρειο Αφρική που κατέληξε στην επέμβαση στη Λιβύη.

Οι νέες εξελίξεις έρχονται και προστίθενται στο πρόβλημα χρέους της Δύσης και ίσως επιταχύνουν μια διαδικασία παγκόσμιας ρύθμισης των ανισορροπιών που δημιουργεί αυτό.  Αυτό μπορεί να συμβεί στα επόμενα χρόνια με τη δημιουργία μιας νέας παγκόσμιας συναλλαγματικής αρχιτεκτονικής όπως έγινε με το Μπρέτον Γουντς μετά τον πόλεμο. Στα πλαίσια αυτά θα διευθετηθεί και το ελληνικό πρόβλημα.

Προς το παρόν οι διεθνείς αγορές συνεχίζουν να κινούνται με βάση τους ρυθμούς αύξησης της κερδοφορίας των επιχειρήσεων και της υψηλής ρευστότητας που πιέζει τις τιμές προς τα πάνω…

Όσο διατηρείται η αύξηση της κερδοφορίας, η τάση των χρηματιστηριακών δεικτών μπορεί να τεθεί σε διορθωτική φάση αλλά δύσκολα θα ανατραπεί. Το 2011 μοιάζει περισσότερο με χρόνο πλάγιας κίνησης αναμονής…

Το 2012 έχουμε εκλογές στις ΗΠΑ και η περίοδος μετά τις εκλογές είναι καλή για να αρχίσουν οι αγορές να ασχολούνται με το πρόβλημα του αμερικάνικου χρέους… Βλέπε και: Νέο υψηλό ή διόρθωση προσεχώς;

Το στοίχημα της ελληνικής αγοράς είναι μέχρι να αρχίσει η επόμενη σοβαρή διορθωτική κίνηση στις διεθνείς αγορές να καταφέρει να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος της απόκλισης του τελευταίου χρόνου…

Θα προκάνουμε;

ΠΗΓΗ: capital.gr

ΚΩΣΤΑΣ   ΣΤΟΥΠΑΣ

0 Shares

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *