Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
20 Σεπτεμβρίου 2019

Ανοιχτή επιστολή του Γιώργου Λογοθέτη (πρώην δήμαρχος Απολλωνίων) στον Αντώνη Ρουπακιώτη

Το Meganisi News έλαβε την επιστολή του πρώην Δημάρχου Απολλωνίων κ. Γ. Λογοθέτη, ο ποίος την απέστειλε προς τον Λευκαδίτη υπουργό κ. Αντώνη Ρουπακιώτη.

Γιώργος Λογοθέτης                                        Θεσσαλονίκη 2.12.2012

Νικαίας 12  551 32 Καλαμαριά

Θεσσαλονίκη

2310 454902 κιν 6946003661

logothetisgeorgios@gmail.com

 

                         Τοπική Αυτοδιοίκηση και  Δικαιοσύνη.

                            Προς Υπουργό κ. Ρουπακιώτη

 

Αξιότιμε κ. Υπουργέ.

 Οι τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της Δικαιοσύνης, σε συνδυασμό με τις εμπειρίες μου ως δήμαρχος ΑΠΟΛΛΩΝΙΩΝ Λευκάδας από το 2006-2010, αλλά και εμπειρίες 25 ετών στην Σουηδία, όπου επί σχεδόν 20 χρόνια εργάστηκα ως δημοσιογράφος στην Σουηδική Κρατική Τηλεόραση, μου έδωσαν την δυνατότητα να απευθυνθώ στο πρόσωπό σας ως Υπουργός αλλά και ως πολίτης που επί μακρόν υπηρετήσατε την ελληνική δικαιοσύνη. Σκοπός είναι να καταθέσω τις εμπειρίες μου που ίσως σας βοηθήσουν στην προσπάθειά της πολιτείας να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και αλλαγές που και τους πολίτες θα ανακουφίσουν αλλά και το δύσκολο έργο της Δικαιοσύνης θα διευκολύνουν. 

 Είναι προφανές ότι η οικονομική κρίση επηρεάζει και το δικαστικό σώμα με εξελίξεις που προκαλούν ανησυχία στους πολίτες.  Και αυτό διότι σε τόσο κρίσιμες καταστάσεις η Δικαιοσύνη καλείται να υπερασπιστεί τις βασικές αρχές του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Για να ανταποκριθεί όμως η Δικαιοσύνη στο βασικό αυτό αίτημα, είναι ευνόητο ότι η Πολιτεία οφείλει να παρέχει τις αναγκαίες δυνατότητες και προϋποθέσεις σε όσους υπηρετούν τις αρχές και τους νόμους του κράτους. Και αυτό αφορά κυρίως τους Δικαστικούς αλλά και γενικότερα όσους έχουν συναφή καθήκοντα όπως υπαλληλικό προσωπικό και δικηγορικό σώμα. Έτσι, από την μία πλευρά έχουμε τα δίκαια αιτήματα του δικαστικού κλάδου και από την άλλη την αγωνιώδη προσπάθεια του πολιτικού κόσμου να σωθεί η χώρα από την κατάρρευση.

Όπως συμβαίνει πάντα σε κρίσιμες καταστάσεις, οι πολιτικοί καλούνται να πάρουν αποφάσεις με βάση τις αναγκαίες προτεραιότητες.  Ποιοι πρέπει π.χ. και μπορούν να  σηκώσουν τα μεγαλύτερα οικονομικά βάρη έως ότου έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη και η χώρα καταφέρει να σταθεί στα πόδια της ; Σε αυτή την κρίσιμη ερώτηση οι απαντήσεις είναι πολλές αφού κάθε κλάδος προσπαθεί να υπερασπιστεί τα κεκτημένα δικαιώματα ώστε να έχει και τις μικρότερες δυνατές απώλειες. Και όπως είναι ευνόητο από αυτή την προσπάθεια δεν μπορεί να απέχει το δικαστικό σώμα. Τα επιχειρήματα πολλά και σημαντικά αφού η απονομή της δικαιοσύνης αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του κράτους-δικαίου.

Απομένει να δούμε το τελικό αποτέλεσμα της προσπάθειας μετά από τους συνδικαλιστικούς αγώνες και τις πολιτικές αποφάσεις που θα εγκρίνει η εκτελεστική εξουσία, δηλαδή το Κοινοβούλιο.

Όμως η επικαιρότητα του θέματος μας δίνει την δυνατότητα να δούμε μερικές ενδιαφέρουσες πτυχές των προβλημάτων που απασχολούν την ελληνική δικαιοσύνη.

Τις 30.10.2012 διαβάσαμε την παρακάτω είδηση :

Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επικρίνει έντονα, την βραδύτητα απονομής δικαιοσύνης στην Ελλάδα και ζητεί να θεσμοθετηθεί το δικαίωμα προσφυγής και αξίωσης αποζημίωσης, για όσους ταλαιπωρούνται από τις σχετικές χρονοβόρες διαδικασίες. Εκδικάζοντας την προσφυγή της Παναγούλας Γλυκατζή κατά της Ελλάδος, το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα, και επιδίκασε την καταβολή αποζημίωσης 10.000 ευρώ, στην 74χρονη Παναγούλα, που αναγκάσθηκε να περιμένει 12 χρόνια και τρείς μήνες, μέχρι να τελεσιδικίσει η υπόθεσή της στην Ελλάδα. Η κ. Γλυκατζή εργάζονταν ως καθαρίστρια σε δημόσιο νοσοκομείο και η προσφυγή της αφορούσε την διεκδίκηση των μειωμένων αμοιβών της από το ελληνικό δημόσιο.

Το δικαστήριο δίνει προθεσμία δύο ετών στην ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να θεσμοθετήσει τις απαραίτητες διαδικασίες για την επίσπευση απονομής δικαιοσύνης. Μέχρι τότε,  το Δικαστήριο δεν πρόκειται να εκδικάσει καμία από τις 250 προσφυγές Ελλήνων που εκκρεμούν και αναφέρονται στην χρονοβόρα διάρκεια των αστικών διαδικασιών στα ελληνικά δικαστήρια. Το Δικαστήριο υπογραμμίζει ακόμη ότι, κατά την δεκαετία 1999- 2009 εξέδωσε πάνω από 300 καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον της Ελλάδος, για παραβίαση του δικαιώματος προσφυγή σε μία δίκαιη και σύντομη δίκη και για παραβίαση του δικαιώματος υποβολής μιας πραγματικής προσφυγής. Παρ όλα αυτά, τονίζεται ότι δεν υπήρξε καμία αποτελεσματική θεραπεία για την επίλυση αυτού του προβλήματος, από τις ελληνικές αρχές. Η Ελλάδα είχε και έχει την υποχρέωση, χωρίς καθυστέρηση, να προχωρήσει σε διαρθρωτικές ρυθμίσεις, ώστε να τερματισθεί η υπερβολικά μεγάλη χρονική διάρκεια, για την απονομή αστικής δικαιοσύνης, καταλήγει η απόφαση του Δικαστηρίου.

Μετά από αυτό τον κόλαφο του Δικαστηρίου Ανθρωπίων Δικαιωμάτων κατά της Ελλάδας,  το εύλογο ερώτημα είναι : Ποια είναι τα αίτια της θλιβερής για την χώρα μας κατάσταση στον τομέα της απονομής δικαιοσύνης ;

 κ. Υπουργέ.

Όπως γνωρίζετε η αρχική έννοια σύστασης δικαστηρίου για την απονομή δικαιοσύνης βρίσκεται στην Ελληνική Μυθολογία και στους Ολύμπιους θεούς, από τους οποίους προ-ιστορικά πέρασε στην Αρχαία Ελλάδα και στη Ρώμη.  Στην αρχαία Αθήνα την πολιτική δικαιοσύνη απένεμαν οι κατά δήμο δικαστές, οι διαιτητές και οι ναυτοδίκες. Δεν είναι όμως γνωστό αν οι αρχαίοι έλληνες ήταν εξ ίσου «δικομανείς» με τους σύγχρονους. Διότι χωρίς αμφιβολία μία από τις αιτίες της τραγικής κατάστασης σήμερα είναι η άκρατος δικομανία των συμπολιτών μας.

Τα νούμερα είναι δραματικά. Στα Διοικητικά Πρωτοδικεία της Ελλάδας εισάγονται κάθε χρόνο πάνω από 100.000 υποθέσεις. Από αυτές περαιώνονται, από τους περίπου 500 προέδρους πρωτοδικών και πρωτοδίκες, περί τις 85.000 υποθέσεις. Οι υποθέσεις που εκκρεμούσαν στα Διοικητικά Πρωτοδικεία 31 Δεκεμβρίου 2007 ανέρχονταν σε 350.000 ! Σήμερα ο αριθμός ίσως είναι πολύ μεγαλύτερος.

Μία από τις οδυνηρές εμπειρίες που απέκτησα ως δήμαρχος ήταν και η επαφή μου με τα δικαστήρια.  Ενώ πριν αναλάβω ως δήμαρχος δεν είχα σχέσεις με δικαστήρια και δικηγόρους, στα τέσσερα χρόνια της θητείας μου, έγινα ένας από τους καλύτερους «πελάτες» των δικαστηρίων. Στα τέσσερα αυτά χρόνια αναγκάστηκα να αφιερώσω εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες πολύτιμες εργατοώρες με διάφορες καταγγελίες. Ο κάθε πολίτης που για διάφορους λόγους θεωρούσε τον εαυτό του αδικημένο, έτρεχε στους δικηγόρους καταγγέλλοντας τον Δήμο, το Δημοτικό Συμβούλιο και τον Δήμαρχο. Όμως τα δικαστήρια κρίνοντας ότι οι ενέργειές μας αποσκοπούσαν στην υπηρετούσαν το Δημόσιο Συμφέρον μέχρι σήμερα δεν έχουν δικαιώσει τους εκάστοτε καταγγέλλοντες.

Για την «δικομανία» των πολιτών δεν φταίνε βεβαίως οι δικαστές. Στην ερώτηση ποιος φταίει θα απαντήσω με τις εμπειρίες μου από την 25χρονη παραμονή μου στην Σουηδία όπου μετά τις σπουδές μου στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης εργάστηκα επί 17 χρόνια ως δημοσιογράφος στην Σουηδική κρατική τηλεόραση.

Την εποχή εκείνη, δεκαετία του 1960, χιλιάδες Έλληνες μετανάστες αναζητούσαν εργασία στην Σουηδία. Μαζί τους έφερναν και τις ελληνικές συνήθειες όπως π.χ. να μηνύει ο ένας τον άλλο για «ασήμαντον αφορμή». Επειδή όμως δεν γνώριζαν την σουηδική γλώσσα, συχνά η σουηδική αστυνομία με καλούσε να βοηθήσω ως διερμηνέα και μεταφραστή.

Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν το γεγονός ότι οι Σουηδοί λειτουργοί, ανακριτές και εισαγγελείς, έστελνα ένα πολύ μεγάλο μέρος των υποθέσεων στο αρχείο ! Πάνω από το 50% των υποθέσεων  δεν κατέληγαν στις δικαστικές αίθουσες αλλά στο .. ράφι ! Σπάνια ο ανακριτής και ο εισαγγελέας προωθούσαν τις διαμάχες μεταξύ των ελλήνων μεταναστών στα δικαστήρια. Το ερώτημα είναι γιατί άραγε δεν μπορεί να γίνει κάτι ανάλογο στην Ελλάδα ώστε και τα δικαστήρια να απεμπλακούν και οι δικαστές να βρουν χρόνο ώστε να κάνουν σωστά την δουλειά τους ;

Ένα άλλο «σουηδικό φαινόμενο» που διαπίστωσα και βεβαίως μου έκανε επίσης μεγάλη εντύπωση ήταν το γεγονός ότι ο κάθε πολίτης που είχε νομικές γνώσεις και επιθυμούσε, είχε το δικαίωμα να ασκήσει ο ίδιος το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του.  Είχε δηλαδή το δικαίωμα να είναι ο ίδιος δικηγόρος του εαυτού του. Ακόμα όμως μεγαλύτερη εντύπωση μου προξένησε το γεγονός ότι ο κάθε πολίτης μπορούσε να δηλώσει ως νομικό σύμβουλο οποιονδήποτε άλλο πολίτη. Δηλαδή ένας εκπαιδευτικός που είχε ο ίδιος αποκτήσει μόνος του νομικές γνώσεις μπορούσε να είναι νομικός σύμβουλος υπερασπίζοντας οποιοδήποτε πολίτη.

Και τώρα μερικά ακόμα συγκεκριμένα στοιχεία από τον τρόπο που λειτουργεί η δικαιοσύνη στην Σουηδία.

–          Κατ αρχήν πολύ πριν την δίκη όλοι γνωρίζουν εκ των προτέρων την σειρά της διαδικασίας και όχι την ημέρα της δίκης όπως στην Ελλάδα.

–          Στις αίθουσες  επικρατεί απόλυτη ησυχία, τα πάντα καταγράφονται σε μαγνητόφωνο και οι αποφάσεις καταγράφονται άμεσα. Όπως γνωρίζετε στην χώρα μας η διαδικασία μπορεί να πάρει αρκετό καιρό.

–          Το φαινόμενο της αναβολής ήταν σπάνιο. Σπάνιο ήταν επίσης να αναβληθεί μία δίκη διότι δεν αρκούσε ο χρόνος. Δυστυχώς στην Ελλάδα οι λίστες με υποθέσεις π.χ. από 1-30 συνήθως δύσκολα ολοκληρώνονται λόγω έλλειψης χρόνου με αποτέλεσμα πολλές να αναβάλλονται.

Το εύλογο ερώτημα είναι γιατί δεν μπορούμε να αντιγράψουμε τα θετικά στοιχεία από προηγμένα συστήματα άλλων χωρών ; Τι εμποδίζει να είναι γνωστές οι λίστες π.χ. από το διαδίκτυο ώστε  πολίτες που έχουν π.χ. αριθμό 25 να μην είναι υποχρεωμένοι να βρίσκονται ώρα 9 το πρωί στα δικαστήρια σπαταλώντας πολύτιμο χρόνο σε ατέλειωτες ώρες αναμονής ;

Αναρωτήθηκε κανείς από το δικό σας Υπουργείο και από τα οικονομικά υπουργεία τα εξής :

  1. Ποιο είναι το κόστος για την εθνική μας οικονομία η κατασπατάληση χρόνου στις δικαστικές αίθουσες σε όλα τα δικαστήρια της Ελλάδας ;
  2. Ποιο είναι το κόστος για τις μετακινήσεις μαρτύρων, μηνυτών  και μηνυμένων σε δίκες που συνήθως αναβάλλονται ;
  3. Ποιο επίσης είναι το Ηθικό κόστος για την Πολιτεία  και τους θεσμούς όταν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες είναι θύματα αυτής της κατάστασης ;
  4. Και κυρίως ποιο είναι το κόστος για τους ίδιους τους δικαστές που καθημερινά υποφέρουν και αυτοί από τις πολύχρονες διαδικασίες ;

Είναι αυτονόητο ότι το κόστος είναι ανυπολόγιστο για τους πολίτες και την εθνική οικονομία. Το εύλογο ερώτημα είναι : Που βρίσκονται τα αίτια της οδυνηρής αυτής κατάστασης και τι μπορεί να γίνει για να υπάρξουν οι αναγκαίες προτάσεις και λύσεις ;

Μία από τις αιτίες είναι ότι στην Ελλάδα δεν έχει αναπτυχθεί ο συμβιβασμός ως μια εναλλακτική μορφή επίλυσης διαφορών. Προφανώς ο Έλληνας κουβαλάει μέσα του το μικρόβιο της δικομανίας που θα πρέπει να αναλυθεί από ειδικούς.

Δεύτερος λόγος το μικρό κόστος για οποιονδήποτε πολίτη που καταθέσει μήνυση. Μέχρι πρότινος το κόστος για κάποιον που ήθελε να καταθέσει μήνυση ήταν σχεδόν μηδαμινό. Με την αύξηση όμως του ποσού οι μηνύσεις μειώθηκαν σημαντικά.

Τρίτος λόγος η ατιμωρησία αυτού που καταγγέλλει. Αν ο καταγγέλλων γνώριζε ότι σε περίπτωση αθώωσης θα αναλάβει να πληρώσει άμεσα ένα σημαντικό ποσό, θα το σκεφτόταν πολύ πριν καταθέσει την μήνυση.

Ο ίδιος έχω αποκτήσει οδυνηρή εμπειρία τα τέσσερα χρόνια της θητείας μου ως δήμαρχος. Και αυτό διότι δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι οποίοι επειδή είτε δεν συμφωνούσαν με τις αποφάσεις του Δήμου, είτε διότι είχαν διαφορές με άλλους πολίτες κατέθεταν μηνύσεις εναντίων του Δήμου ή καλούσαν τον Δήμαρχο ως μάρτυρα. Και μπορεί τα δικαστήρια να μας αθώωναν, όμως η ζημιά είχε γίνει. Εκτός από την σπατάλη χρόνου, είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώνουμε και νομικούς συμβούλους. Αυτό όμως που κατά την άποψή μου είχε την μεγαλύτερη σημασία ήταν ότι επί μεγάλο χρονικό διάστημα σπιλώνονταν άτομα των οποίων η δράση μοναδικό στόχο είχε να προασπίσει το δημόσιο συμφέρον.

Αποτέλεσμα : Αντί να εισπράξουμε επαίνους, επί 4 χρόνια τρέχουμε στα δικαστήρια για να απολογηθούμε σε διάφορες κατηγορίες ατόμων που επικαλούνται «παράβαση καθήκοντος». Για να ερευνήσει την αξιοπιστία των καταγγελιών ήρθε στην Λευκάδα ο δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας. Στην εκπομπή του ΕΡΕΥΝΑ  στο ΜΕΓΑ ο κ. Τσίμας αναφέρθηκε σε δύο από τις πολλές περιπτώσεις που ο Δήμος κατηγορήθηκε για παρατυπίες και παράβαση καθήκοντος. Για όσους ενδιαφέρονται μπορούν να δουν την εκπομπή στο διαδίκτυο με τα στοιχεία

Η Λευκάδα η Στοκχόλμη ο Καλλικράτης

ΜΕΓΑ http://www.megatv.com/erevna/default.asp?catid=25848&subid=2&pubid=16311752

Στην εκπομπή ο Παύλος Τσίμας αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής :

«Προς μεγάλη μας έκπληξη ανακαλύψαμε ότι το ρεπορτάζ στον μικρό Δήμο της Λευκάδας μας βοήθησε να καταλάβουμε τι πήγε στραβά στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια…».

Αγαπητέ κ. συντοπίτη Υπουργέ.

Πήρα την πρωτοβουλία να απευθυνθώ σε εσάς αν και γνωρίζω τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζετε. Προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί επί δεκαετίες αφού από το 1821 μόνο τα τελευταία 40 χρόνια ζούμε στην Ελλάδα περίοδο σχετικής πολιτικής σταθερότητας.

Σήμερα, και υπό το βάρος των ραγδαίων εξελίξεων, μαζί με τις άλλες αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, ίσως να έχουν ωριμάσει και οι συνθήκες για γενναίες μεταρρυθμίσεις στον χώρο της δικαιοσύνης.

Βεβαίως η Ελλάδα δεν είναι Σουηδία αφού κατοικείται από Έλληνες και μάλιστα νεοέλληνες που δυστυχώς οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες συνήθιζαν να τους χαϊδεύουν τα αυτιά με στόχο την ψήφο τους. Και είναι αυτές οι πελατειακές σχέσεις που φέρουν μεγάλο μέρος της ευθύνης για την σημερινή κατάσταση.

Όμως ο ίδιος έχετε αποδείξει ότι πάνω από όλα τοποθετείτε το δημόσιο συμφέρον. Γι αυτό και οι δυνατότητες να πετύχετε είναι σημαντικές. Ας ξεκινήσετε με τα απλά πριν φτάσετε στα σημαντικά.

Μερικά από αυτά τα απλά και αυτονόητα καταγράφω στο νέο μου βιβλίο που σας επισυνάπτω για την ζωή και το έργο ενός μεγάλου  Σουηδού πολιτικού ηγέτη  και φιλέλληνα : Του Ούλοφ Πάλμε. Στόχος της συγγραφής του βιβλίου είναι να αναδείξω ένα πρότυπο πολιτικού που αψηφώντας το πολιτικό κόστος κατάφερε να αναδείξει την Σουηδία στην κορυφή της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής έχοντας κυρίαρχο σύνθημα τις συνεχείς μεταρρυθμίσεις και το μήνυμα ότι «Η πολιτική είναι θέμα θέλησης και αρχών». Και μπορεί ο Πάλμε να δολοφονήθηκε όταν περπατούσε χωρίς φρουρούς στο κέντρο της Στοκχόλμης, όμως οι ιδέες του είναι περισσότερο επίκαιρες από ποτέ.

Με εκτίμηση.

Γιώργος Λογοθέτης

Πρώην  δήμαρχος ΑΠΟΛΛΩΝΙΩΝ

 

Φωτ.: MYLEFKADA

0 Shares

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *