3θέσιο χωρίς να «κουνηθεί φύλλο» το Δημοτικό Σχολείο Μεγανησίου. Καταργείται και η θέση δασκάλου Ειδικής Αγωγής

«Του φτωχού το σχοινί ολόκληρο δεν φτάνει, το μισό φτάνει και περισσεύει».

Χωρίς τέταρτο δάσκαλο το Δημοτικό Σχολείο Μεγανησίου, αφού ο αριθμός των μαθητών μειώθηκε αριθμητικά κάτω από τον αριθμό (30) που απαιτούνταν για την τοποθέτηση τέταρτου δασκάλου. Μάλιστα τηρουμένων των αναλογιών, τού κανόνα δασκάλου ανά αριθμού μαθητών, θα έπρεπε να ήταν διθέσιο!!

Το αξιοπερίεργο είναι ότι ενώ πέρυσι κατόπιν δικής μας ανακίνησης του θέματος, οργανώθηκε ένα μικρό αλλά δυναμικό κίνημα από γονείς, δασκάλους, αιρετούς και πολιτικούς, φέτος ουδείς ασχολείται!!

Πράγμα που διαπίστωσε έγκαιρα ότι θα συμβεί  κι ο φίλος ο Τάκης· και «πήρε των ομματιών του» και φυσικά και την κόρη του, που ήταν δικαιούχος δασκάλου Ειδικής Αγωγής και την έγραψε στην Αθήνα, ανοίγοντας πόρτα φυγής και στα άλλα μέλη της οικογένειας.

Από την άλλη ο μικρός Γιώργος (γόνος οικογένειας μεταναστών), αφού διέγραψε την εξής πορεία στην σύντομη σχολική του καριέρα στο δημοτικό, δευτέρα-δευτέρα-τετάρτη-τρίτη, θα πρέπει φέτος ν΄ανταπεξέλθει στα μαθήματα της έκτης!!

Κι εφόσον κανείς δεν μιλάει, περιμένοντας την ανάπτυξη και μέσα στο «μεθύσι» και τα πανηγύρια της αλλαγής δημάρχου, σύντομα θα βρεθούμε μπροστά σε νέα τετελεσμένα με τα υπόλοιπα σχολεία μας, τους γιατρούς, κοινωνικές παροχές, δυσβάσταχτους φόρους κλπ., έχοντας την ψευδαίσθηση ότι κάτι αλλάξαμε, κάνοντας ουσιαστικά άλλη μια τρύπα στο νερό, αφού τα πράγματα στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας κι ο σχεδιασμός παραμένει ο ίδιος!

Πάντως όπως θα διαπιστώσετε διαβάζοντας το παρακάτω άρθρο,  η περίπτωσή μας είναι μοναδική σε όλο το Ιόνιο!!

Σχετικά

1 Comment

  1. Ο/Η ΧΡΗΣΤΟΣ Π. λέει:

    Φίλε μου συγνώμη αλλά διατυπώνεις λάθος την σχετική παροιμία με αποτέλεσμα να χάνεται τελείως η να παραποιήται το νοημά της.Καταρχή δεν μιλάει για φτωχό αλλά για χωριάτη και αυτόν οχι με την πραγματική του έννοια(του κατοίκου του χωριού δηλαδή)) αλλά του κουτού ,του απερίσκεπτου ,του αφελή αλλά και του πεισματάρη που δεν θέλει να κάνει κάτι με απλό τρόπο και αναγκάζεται να το κάνει μετά με διπλό κόπο η αλλιώς ενω έχει υποστεί μικρή βλάβη δεν απομακρύνει τον κίνδυνο με αποτέλεσμα αργότερα να υποστεί τα χειρότερα.
    Η παροιμία λοιπόν έχει ως εξής:Του χωριάτη το ζωνάρι(η το σκοινί) μονο δεν φτάνει αλλά διπλό φτάνει και περισσεύει.
    Η εικόνα είναι γνωστή και στους βυζαντινούς (Πολιτ. Δ” 488. 4) Διπλόν σώζει και μονοπλόν ού σώζει.
    Συγνώμη για την παρέμβαση .Δεν είμαι δα και ειδικός λαογράφος,θαυμάζω ομως την αθάνατη ελληνική σοφία οπως εκφράζεται μεσα απο τις παροιμίες.Και μια τελευταία παροιμία …
    Τι έχεις Γιάννη ;Τι είχα πάντα;( Ο νοών νοείτω)

Leave a Comment