Ακόμα όμηροι της συγκυβερνητικής ολιγωρίας οι νεοεκλεγέντες Δήμαρχοι

Τί θα γίνει τελικά με τους προϋπολογισμούς του 2015 των Δήμων;
Ακόμη να ανακοινωθεί λύση και σε ενάμιση μήνα από σήμερα αναλαμβάνουν οι νέες Δημοτικές Αρχές

Καθηλωμένη και τρομοκρατημένη η ελληνική κοινωνία παρακολουθούσε επί μήνες στο ναό της Δημοκρατίας, τη Βουλή, όσο αυτή δεν αποτελούσε κατά περιόδους επίφαση της έννοιάς της, να ψηφίζονται Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, «ΝΑΙ σε όλα», με ελάχιστες και αδύναμες διαφοροποιήσεις που δεν μπορούσαν να αλλάξουν την επιβληθείσα αφήγηση στην δραματικότερη περιόδο που έχει διανύσει η χώρα από τη Μεταπολίτευση και μετά.

Η συγκυβέρνηση μέσα από το αφήγημά της, του οποίου το περιεχόμενο καμμία απολύτως σχέση δεν είχε με τον προεκλογικό της πρόλογο (μάλιστα διανθίστηκε και με την επικίνδυνη «θεωρία των δύο άκρων»), προσπαθούσε να σχηματίσει μέσω του λεγόμενου «επιλεκτικού παραδειγματισμού» και της «ασυνέχειας», μια «γενεαλογία», που με τη βοήθεια αρκετών φίλιων ΜΜΕ την κατηύθυνε στο να την καταστήσει ως τη «νέα συνείδηση» της ελληνικής κοινωνίας· δεν ήταν φυσικά τίποτε άλλο από τον βίαιο και στα όρια ενδεχομένως του θεσμικού «up down» μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας, μέσα από την άλωση των μεταπολιτευτικών κεκτημένων,  όπως ακριβώς προτάσσει ο νεοφολελευθερισμός και η οικονομία της αγοράς, συνοδευόμενος  βεβαίως με μια δήλωση μεταμέλειας: «ουδείς αναμάρτητος». Μια κοινωνία που συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να την διαποτίζουν με το ενοχικό σύνδομο της συνολικής ενοχής.

Τα διλήμματα, κεκαλυμμένα, έφτασαν μέχρι τον κεντρικό πυρήνα των κοινωνιών και διάβηκαν τη πόρτα των Αυτοδιοικητικών Εκλογών, με όπλα υποψηφίους που κάποιοι από αυτούς είχαν έντονο, συνεχές και συνεπές κομματικό παρελθόν. Άλλοι κατέρχονταν ως «ανεξάρτητοι»· άλλοι ουσιαστικά ως τέτοιοι. Στη πρώτη κατηγορία υπήρχαν και αυτοί που δεν «αποκήρυξαν», αλλά ούτε «ρετουσάρισαν» αυτό το κομματικό παρελθόν τους και η στάση τους ήταν σαφώς εντιμότερη απέναντι στους πολίτες-δημότες τους των οποίων τη ψήφο διεκδικούσαν.

Όπως και να΄χει, οι τοπικές κοινωνίες αποφάσισαν κι εξέλεξαν τους «πρώτους μεταξύ ίσων», προκειμένου αυτοί να εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους. Κι εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο. Ενώ η ελληνική κοινωνία δεχόταν καταιγισμό μέτρων με απλές Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με βιαστικές ψηφοφορίες μη χαθούν προθεσμίες, με τροπολογίες που περνούσαν νύχτα με διαβασμένους και αδιάβαστους υπουργούς και βουλευτές να σηκώνουν το χέρι και με έτοιμο το «ΝΑΙ σε όλα» στο στόμα τους, η συγκυβέρνηση με την ολιγωρία της κρατά ουσιαστικά ομήρους τους νεοεκλεγέντες Δημάρχους. Από το …«γοργόν και χάριν έχει» στην απαξιωτική για την Τ.Α. στάση της, χωρίς αυτή η παρατήρηση να ενέχει αθωωτικό χαρακτήρα για τις συγκυβερνητικές πρακτικές συνολικά.

Οι προϋπολογισμοί των Δήμων για το 2015, με δεδομένο ότι θα πρέπει να έχουν εγκριθεί από τα Δημοτικά Συμβούλια μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου, τέσσερις μόνο ημέρες από την ημερομηνία που επίσημα  οι απερχόμενοι δήμαρχοι θα παραδώσουν τη σκυτάλη στους νεοεκλεγέντες, τελούν υπό ομηρία. Το ΥΠΕΣ, αν και έχει δεχθεί καταιγισμό αντιδράσεων από δημάρχους και αιρετούς, δεν έχει προβεί σε διευκρίνιση επί του θέματος, ενώ πριν από μέρες διακινούνταν στο διαδίκτυο η πληροφορία ότι ο Υφυπουργός Εσωτερικών Γιώργος Ντόλιος ζήτησε από τους υπηρεσιακούς παράγοντες να βρεθεί λύση στο πρόβλημα, ύστερα από τις διαστάσεις που πήρε το θέμα.

Σε ό,τι αφορά τα Ιόνια, ο νεοεκλεγείς Περιφερειάρχης Θεόδ. Γαλιατσάτος προκρίνει, διότι το θέμα αφορά και τις Περιφέρειες, η λύση να δοθεί  χωρίς την ανάμειξη των απερχόμενων:

“Ο προϋπολογισμός κάθε Αρχής αποτελεί εργαλείο πολιτικής βούλησης προκειμένου να εφαρμόσει το πρόγραμμά της για την επόμενη χρονιά. Στην προκειμένη αυτό δεν γίνεται. Απαιτείται ένα εύλογο χρονικό διάστημα προεργασίας και ενημέρωση από τις Υπηρεσίες. Για τη μετάβαση από το παλιό στο νέο πρέπει να έχουμε την εξουσιοδότηση ώστε να λάβουμε κάθε δυνατό στοιχείο που θα μας βοηθήσει στην κατάρτιση του προϋπολογισμού. Αυτό θα γίνει μόνο εάν δεν υπάρξει ανάμειξη των απερχόμενων Αρχών. Δεν είναι δεοντολογικά και θεσμικά σωστό οι απερχόμενες αρχές να δεσμεύσουν τις νεοεκλεγείσες, ούτε να μην μπορούμε να χαράξουμε από την αρχή της θητείας μας τη στρατηγική μας. Την επόμενη εβδομάδα θα ταξιδέψω στην Κέρκυρα προκειμένου να ασχοληθώ με το συγκεκριμένο θέμα”. [ΗΜΕΡΑ ΤΣΗ ΖΑΚΥΘΟΣ, 15-7-2014]

Ο προβληματισμός για την συγκυβερνητική ολιγωρία είναι δικαίως μεγάλος, οι δήμοι κινδυνεύουν να βρεθούν χωρίς προϋπολογισμό για το 2015. Το περίγραμμα και η ουσία δίνονται πλαστικότατα μέσα από ερωτήσεις Βουλευτών προς τον αρμόδιο υπουργό Εσωτερικών (όσες μπορέσαμε να εντοπίσουμε μέσα στο διαδίκτυο. Αν υπάρχουν και άλλοι ας μας συγχωρέσουν που δεν αναφέρονται στο παρόν):

Και επειδή τα συμπεράσματα βγαίνουν κάθε άλλο παρά με τον»επιλεκτικό παραδειγματισμό», αλλά με βάση την «συνέχεια» (διαστολή και αναγκαστική κατάχρηση των όρων εν προκειμένω) και την εμπειρία, τίποτα δεν μπορεί να είναι ενδεχομενικό (τυχαίο). Και το επόμενο διάστημα θα το επιβεβαιώσει.

Σχετικά

1 Comment

  1. Ο/Η Ηλίας Κοντογεώργης λέει:

    Η λογική του παραλόγου με καθημερινά παραδείγματα, τείνει να καταστεί ως αυτονόητη!

Leave a Comment