Τα παιδιά του πολέμου

Ο (απερχόμενος) Αντ/ρχης Λευκάδας Θεόδ. Βερύκιος για τις συγκρούσεις στη Γάζα

Τα παιδιά του πολέμου

Μεγαλώσαμε με τις στοιχειωμένες εικόνες από τα άδεια μάτια και τα σκελετωμένα κορμιά των παιδιών στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Εμείς δεν φταίγαμε…

Όταν καθόμασταν στο τραπέζι να φάμε διώχναμε τις ενοχές από τις παραιτημένες, γεμάτες μύγες, μορφές παιδικών σκελέθρων που λιμοκτονούσαν κάπου στην Αφρική ή στην Ασία. Πάλι τα ίδια μάτια, άδεια, παρακλητικά, γεμάτα από μια βουβή απορία.

Εμείς δεν φταίγαμε…

Τώρα στη Γάζα οι βόμβες θερίζουν. Σπασμένα φτωχικά παιχνίδια – σπασμένες παιδικές ψυχές.

Η ευτυχία, η αθωότητα διαμελισμένες.

Παιδιά που δεν ζητούσαν τίποτε άλλο από το να υπάρχουν και να κοιτάζουν τον κόσμο μέσα από τα μεγάλα τους μάτια.

Τα θύματα της Ιστορίας γίνανε θύτες στο όνομα ενός κυνικού πολιτικού αμοραλισμού.

Η Δύση χαμένη μέσα στην υποκρισία της μακριά από τις Ελληνικές της Αξίες συνεδριάζει…

Δεν είναι βλέπεις μέσα στα φτωχικά φέρετρα τα «δικά της παιδιά». Ηλίθιοι, απάνθρωποι θεατές στο θέατρο του παράλογου θανάτου.

Εμείς φταίμε…

Εμείς θάβουμε καθημερινά την παιδική αθωότητα στα συντρίμμια της Γάζας.

Κι αυτά τα παιδιά που τίποτα δεν είχαν θα μας διδάξουν κάποτε την Γαλήνη.

                                                                                                                    ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΕΡΥΚΙΟΣ

ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ

ΛΕΥΚΑΔΑΣ

Leave a Comment