Ειδήσεις από και για το Μεγανήσι
13 Δεκεμβρίου 2017

Το δημόσιο χρέος σαν ποσοστό της ζωής μας

Του Παύλου Βλάχου.

Χημικού μηχανικού υποψήφιου περιφερειακού σύμβουλου Λευκάδας με την ΑΝ.Α.Σ.Α. επικεφαλής Θεόδωρος Γαλιατσάτος

 Κατά καιρούς έχουν γραφεί πολλά άρθρα απόψεις και αναλύσεις που αφορούν το ελληνικό δημόσιο χρέος. Αναλύσεις πολλές φορές με αντικρουόμενα στοιχεία και συμπεράσματα. Άρθρα γεμάτα νούμερα και ποσοστά, αναγκαία ίσως για οικονομικές αναλύσεις και προβλέψεις, που όμως συνήθως τα καθιστούν ανιαρά και μη φιλικά στον αναγνώστη.  Νούμερα και συμπεράσματα που καθορίζουν πολιτικές και οικονομικές  αποφάσεις και σε τελευταία ανάλυση την ίδια μας την ζωή.  Άρθρα με  απόψεις που σε μερικές από αυτές στηρίχθηκαν οι κυβερνώντες για να εφαρμόσουν τις πολιτικές που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια και που ο καθένας αισθάνεται με τον δικό του προσωπικό τρόπο στο πετσί του

Δεν είμαι οικονομολόγος ούτε ειδικός στις οικονομικές  αναλύσεις. Γνωρίζω  όμως όπως όλοι μας απλή αριθμητική. Και επειδή αρκετές φορές  η απλότητα  υπερτερεί της πολύπλοκης τεχνοκρατικής ανάλυσης (ειδικά της κατευθυνόμενης) ήθελα να παραθέσω με βάση απλά μαθηματικά τον παρακάτω συλλογισμό:

Το ελληνικό δημόσιο χρέος σήμερα είναι περίπου 320 δισεκατομμύρια. Ο πληθυσμός της Ελλάδας είναι περίπου 11 εκατομμύρια. Με απλή διαίρεση των δύο αριθμών προκύπτει ότι το δημόσιο χρέος που αντιστοιχεί σε κάθε έλληνα είναι σχεδόν 30.000 ευρώ. Δηλαδή σε μία τριμελή ελληνική οικογένεια αντιστοιχεί δημόσιο χρέος ποσού 90.000 ευρώ, σε μια τετραμελή 120.000 ευρώ κ.ο.κ.. Συνεχίζοντας τον συλλογισμό μου ο καθένας μας μπορεί να μετατρέψει αυτά τα ποσά σε ποσοστό του ετήσιου ακαθάριστου οικογενειακού του εισοδήματος. Για παράδειγμα αν μια τετραμελής οικογένεια έχει ετήσιο εισόδημα 30.000 ευρώ το ποσοστό του δημοσίου χρέους στο ετήσιο οικογενειακό του εισόδημα είναι (120.000/30.000)χ100 δηλαδή 400 %!. Αντίστοιχους υπολογισμούς μπορούμε να κάνουμε όλοι μας. Τέλος με δεδομένο ότι δεν έχουν όλα τα ελληνικά νοικοκυριά φοροδοτική ικανότητα (και όποια συνεχίζουν να έχουν καθημερινά τους μειώνεται), προκύπτει ότι αυτά τα προκύπτοντα ποσοστά είναι κατά πολύ μεγαλύτερα (ίσως και διπλάσια).

Και ενώ πολλές τεχνοκρατικές και βαρύγδουπα υπογραφόμενες οικονομικές αναλύσεις διαφόρων «επιφανών» επιστημόνων καθορίζουν πάντα με σαφήνεια  ότι ένα δημόσιο κρατικό χρέος για να είναι βιώσιμο δεν θα πρέπει να ξεπερνά  το  ποσοστό 120% του ετήσιου ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, πουθενά αυτές οι αναλύσεις δεν καθορίζουν το ποσοστό του δημοσίου χρέους επί του ετήσιου οικογενειακού μας εισοδήματος προκειμένου να είμαστε βιώσιμοι σαν άνθρωποι. Πουθενά δεν αναφέρουν ότι δεν μπορεί να επιβιώσει κάποιος όταν θέλουν να της απομυζήσουν το πολλαπλάσιο του όποιου πενιχρού εναπομείναντος εισοδήματός του.  Πουθενά αυτοί οι κύριοι δεν μας λένε τι ποσοστό της ζωής μας θέλουν να μας πάρουν.

Δεν θέλω, και πιθανώς να μην μπορώ, να αναφερθώ στο πως και το γιατί  φθάσαμε εδώ. Αυτό είναι δουλειά πιο (όχι ελεγχόμενων) ειδικών. Με βάση όμως τα παραπάνω στοιχεία είναι μαθηματικώς βέβαιον  ότι είναι αδύνατη η αποπληρωμή του δημόσιου χρέους οτιδήποτε και αν σοφιστούν να μας κάνουν και να μας επιβάλουν. Ακόμα και αν  διαλύσουν πλήρως τη ζωή μας  ακόμα και αν θυσιάσουν γενεές Ελληνόπουλων ακόμα και αν ξεπουλήσουν τα πάντα, ακόμα και αν ….τα νούμερα δεν βγαίνουν.

Δεν θέλω να γίνω πολιτικάντης αλλά η απλή λογική οδηγεί σε ένα και μοναδικό  συμπέρασμα: Είναι μονόδρομος η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, ή αυτό ή εμείς. Θα πρέπει να διαλέξουμε.

Κλείνοντας θέλω να παραθέσω χωρίς σχολιασμό (τα σχόλια δικά σας) αποσπάσματα τεχνοκρατικής έκθεσης  του «ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ» της «ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ» με θέμα «ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ «ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ» (2014)» που συντάχθηκε τον Οκτώβριο του 2013 (διαθέσιμη στο διαδίκτυο).           ……………………………………………………………………………………

…Από το β΄ εξάμηνο 2014 οι πόροι που διαθέτει η χώρα δεν θα επαρκούν για να καλύψει τις υποχρεώσεις προς πληρωμή των τόκων για τα δάνεια που έχει λάβει. Ειδικότερα, δεν θα επαρκεί το πρωτογενές πλεόνασμα (= περίσσευμα φόρων πάνω από τις δαπάνες) για την πληρωμή των τόκων……

…..Μια συμφωνία για νέα δάνεια στήριξης ή και άλλες διευκολύνσεις (μείωση επιτοκίων κλπ) είναι η πιθανότερη λύση με τα σημερινά δεδομένα……

…..Επισημαίνουμε ότι μια νέα δανειακή σύμβαση για το κλείσιμο του δημοσιονομικού κενού δίνει μόνο προσωρινή λύση για ένα-δύο χρόνια. Ουσιαστικά αναβάλλει την αντιμετώπιση του μείζονος προβλήματος που είναι ο όγκος του Δημόσιου Χρέους της χώρας…..

…..η χώρα είναι σε χειρότερη θέση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του Δημοσίου Χρέους της αφού έχει καταρρεύσει η παραγωγική της βάση σύμφωνα και με τα επίσημα στοιχεία. Επιπλέον: Ακόμη και αν επιτευχθεί ο στόχος ενός λόγου χρέους 124% ΑΕΠ έως το 2020 η κατάσταση δεν θα είναι διατηρήσιμη! ….. 

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *