«H Eλληνική οικονομία ούτε σε ύφεση βρίσκεται, ούτε ανακάμπτει, απλά έχει καταρρεύσει…»

Με τίτλο «τώρα θα μπορούσε να είναι η ώρα για να χρεοκοπήσει η Ελλάδα», ο αρθρογράφος των FT, Wolfang Munchau, υποστηρίζει ότι η ελληνική οικονομία «ούτε σε ύφεση βρίσκεται, ούτε ανακάμπτει. Έχει καταρρεύσει».

Ωστόσο, επισημαίνει, τώρα η Ελλάδα έχει μια επιλογή, αυτή της κήρυξης χρεοστασίου και της εισαγωγής ενός νέου νομίσματος που θα υποτιμήσει άμεσα. «Για να αξιοποιήσει το ανταγωνιστικό κέρδος –να το γυρίσει σε πραγματική υποτίμηση- θα απαιτηθεί μια κεντρική τράπεζα με έναν αξιόπιστο στόχο για τον πληθωρισμό και επαρκή απορρυθμιζόμενες αγορές εργασίας και προϊόντων».

Αναγνωρίζει εν μέρει ότι αυτή δεν είναι μια εύκολη επιλογή, και θα απαιτήσει πολύ περισσότερες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις από αυτές που έχει αναλάβει μέχρι τώρα η Αθήνα. «Και αν και ένα τέτοιο σενάριο θα φρίκαρε τους επενδυτές, θα το ξεχνούσαν γρήγορα, και θα επέστρεφαν εξίσου γρήγορα. Εξάλλου, μια μεταρρυθμισμένη Ελλάδα θα είναι πολύ ελκυστική στους ξένους επενδυτές».

ΠΗΓΗ:  capital.gr

Όλο το άρθρο:

Financial Times: Αυτή είναι ίσως η στιγμή η Ελλάδα να χρεοκοπήσει

Η Ελλάδα δεν είναι σε ύφεση, ούτε σε ανάκαμψη- Έχει καταρρεύσει, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία…

Κι ενώ η ελληνική κυβέρνηση θριαμβολογεί και λέει πως αποφύγαμε τη χρεοκοπία, ο οικονομικός αναλυτής των Financial Times έχει διαφορετική άποψη και λέει πως ίσως τώρα είναι η καλύτερη στιγμή η Ελλάδα να πτωχεύσει!

«Την ώρα που ο οικονομικός κόσμος γιορτάζει την ελληνική επιστροφή στις αγορές ομολόγων, εγώ αναρωτιέμαι: είναι αυτή μία καλή στιγμή για την Ελλάδα να χρεοκοπήσει; Δεν είναι ένα θέμα ευγενούς μεταστροφής στις Βρυξέλλες ή την Αθήνα. Ούτε φαίνεται να είναι αγαπημένο θέμα στα επενδυτικά συνέδρια», γράφει ο Wolfgang Münchau.

«Για πρώτη φορά από το ξέσπασμα της κρίσης, η Ελλάδα είναι σε θέση να χρεοκοπήσει. Έχει πρωτογενές πλεόνασμα- χωρίς τις αποπληρωμές επιτοκίων. Η Κομισιόν έχει προβλέψει ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα φθάσει το 2,7% του ΑΕΠ φέτος, και θα αυξηθεί στο 4,1% το 2015. Ο τωρινός ελληνικός προϋπολογισμός παρουσιάζει ένα πρώτο πλεόνασμα. Η Ελλάδα δεν είναι πια εξαρτώμενη από ξένους επενδυτές.

Βεβαίως, το ότι μπορείς να κάνεις στάση πληρωμών, δεν σημαίνει ότι πρέπει και να το κάνεις. Ποιο είναι λοιπόν το σκεπτικό;

Η Ελλάδα πιθανότατα βρίσκεται πλέον κοντά στον πάτο της οικονομικής της διολίσθησης που ξεκίνησε έξι χρόνια πριν. Μεταξύ 2008 και 2013 το πραγματικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε 23,5% και οι επενδύσεις 58,4%. Στην πιο πρόσφατη έρευνα, η ανεργία άγγιξε το 26,7% τον Ιανουάριο. Η ανεργία των νέων το 2013 ήταν 60,4%. Τα τραπεζικά δάνεια προς επιχειρήσεις ήταν μειωμένα με ετήσιο ποσοστό 5,2% τον Φεβρουάριο. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έχουν φτάσει στο 38% του συνόλου. Οι τραπεζικές καταθέσεις συρρικνώνονται.

Αν αυτές οι συγκριτικές αλλαγές προκαλούν σοκ, ακόμη χειρότερα είναι τα στατιστικά που σκιαγραφούν την εικόνα. Ο πολιτικός οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης, πρόσφατα κατάρτισε έναν μακρύ κατάλογο, όπου εντοπίζονται τα πιο δραματικά: Από τα 2,8 ελληνικά νοικοκυριά, τα 2,3 εκατομμύρια έχουν φορολογικά βάρη που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν. Οι συντάξεις αποτελούν τη βασική πηγή εισοδήματος για το 48,6% των οικογενειών. Συνολικά 3,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι έχουν να στηρίξουν 4,7 εκατομμύρια άνεργους ή άεργους. Η ελληνική οικονομία δεν βρίσκεται σε ύφεση. Ούτε ανακάμπτει. Έχει καταρρεύσει.

Υπάρχει όμως κι μια άλλη οπτική –εκείνη του πωλητή ομολόγων- που λέει ότι η Ελλάδα αποτελεί το σπουδαιότερο σενάριο ανάκαμψης της σύγχρονης εποχής. Η Τράπεζα Πειραιώς και η Alpha Bank κατόρθωσαν να αντλήσουν κεφάλαια 3 δισ. ευρώ. Πέρσι, ήταν κυρίως τα hedge funds που στοιχημάτιζαν στην χώρα. Εκτοτε έχουν ενταχθεί στην ομάδα και οι πιο παραδοσιακοί επενδυτές. Η έκδοση 5ετούς ομολόγου την περασμένη εβδομάδα, προσέλκυσε προσφορές 21 δισ. ευρώ από πάνω από 600 διεθνείς, κυρίως, επενδυτές.

Αν μπορώ να ανιχνεύσω κάποια στρατηγική στην επίσημη στάση της ευρωζώνης προς την Ελλάδα, περιγράφεται ως εξής: Ας δημιουργήσουμε μια τεράστια χρηματοπιστωτική επενδυτική φούσκα και ας προσευχόμαστε να κυλήσει και λίγο χρήμα κάποια στιγμή και στην πραγματική οικονομία. Με συντελεστή χρέους που προβλέπεται να ανέλθει στο 177% του ΑΕΠ φέτος, η Ελλάδα δεν προσελκύει πολλές πραγματικές επενδύσεις στα εδάφη της από το εξωτερικό σήμερα. Ούτε μπορεί να δημιουργήσει εγχώριες επενδύσεις, λόγω του διαλυμένου τραπεζικού συστήματος.

Αν η κυβέρνηση μπορούσε να δημοπρατήσει το μερίδιό της στις τράπεζες, θα δημιουργούσε μια «κακή τράπεζα» που θα αναλάμβανε τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Όταν ολοκληρώσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τα φετινά stress test, ο αναζωογονημένος τραπεζικός κλάδος θα μπορούσε να αρχίσει να δανείζει σε μια καθαρή και αλλαγμένη οικονομία.

Το πρόβλημα λύθηκε. Αλλά θα χρειαστεί αρκετά μεγάλη φούσκα για να φτάσουμε σε εκείνο το σημείο.

Ο λόγος που η Ελλάδα προσέλκυσε τόσο ενδιαφέρον στην ομολογιακή έκδοση της περασμένης εβδομάδας, ήταν ένας συνδυασμός από την υπόσχεση υψηλής απόδοσης αφενός και την δομή των λήξεων στα υπάρχοντα ελληνικά ομόλογα αφετέρου. Τα επίσημα δάνεια –από τα μέλη της ευρωζώνης και το ΔΝΤ- απαρτίζουν το 80% του συνολικού χρέους. Η Ελλάδα δεν θα αρχίσει να τα αποπληρώνει πριν το 2023. Με άλλα λόγια, η χώρα βραχυπρόθεσμα είναι αξιόχρεη. Αλλά τα μακροπρόθεσμο αξιόχρεό της, δεν είναι καθόλου βέβαιο.

Και όλα αυτά μας γυρίζουν στο βασικό πρόβλημα: Ποιος άνθρωπος με σώας τα φρένας θα κάνει μια μακροπρόθεσμη επένδυση σε μια χώρα με τόσο αφόρητο μακροπρόθεσμο χρέος; Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια επενδυτική εκτίναξη, αν δεν χαριστεί ή δεν κηρυχθεί στάση πληρωμών στο επίσημο χρέος. Ο πιο καθαρός τρόπος για να γίνει αυτό θα ήταν μέσω συνεδρίου για το χρέος, αλλά οι πιστώτριες χώρες δεν θέλουν ούτε να το ακούσουν.

Ας ζυγίσουμε τώρα την εναλλακτική λύση. Η Ελλάδα κηρύσσει στάση πληρωμής όλου του εξωτερικού της χρέους. Καθιερώνει ένα νέο νόμισμα, το οποίο θα υποτιμήσει αμέσως. Για να κλειδώσει το επενδυτικό πλεονέκτημα –να γίνει πραγματική η υποτίμηση- θα χρειαστεί μια κεντρική τράπεζα με αξιόπιστο στόχο πληθωρισμού καθώς και επαρκώς απελευθερωμένες αγορές εργασίας και προϊόντων. Δεν είναι εύκολη απόφαση και θα χρειαστούν πολύ περισσότερες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις από όσες έχει κάνει μέχρι σήμερα η Αθήνα.

Μολονότι αυτό το σενάριο θα «φρίκαρε» τους διεθνείς επενδυτές αν συνέβαινε, είναι βέβαιο ότι θα το ξεχνούσαν και θα επέστρεφαν γρήγορα. Στο κάτω κάτω, η πιθανότητες χρεοκοπίας είναι οι λιγότερες, αμέσως μετά την χρεοκοπία. Σε εκείνο το σημείο, η μεταρρυθμισμένη Ελλάδα θα είναι πολύ ελκυστική για τους διεθνείς επενδυτές, όχι μόνο για τους χρηματιστηριακούς επενδυτές.

Δεν κάνω τον δικηγόρο της εξόδου. Οι Έλληνες ψηφοφόροι και οι ξένοι επενδυτές, θα πρέπει όμως να γνωρίζουν, ότι πλέον η Ελλάδα είναι σε θέση να έχει επιλογή».

μας εστάλη με email

Leave a Comment