Ανοιχτή συζήτηση από την δημοτική κίνηση Ανταρσία στη Λευκάδα

Λευκαδίτες και Λευκαδίτισσες,

Σε δυο περίπου μήνες διενεργούνται οι Δημοτικές – Περιφερειακές εκλογές, αλλά και οι Ευρωεκλογές, στο φόντο μιας βαθιάς οικονομικής κρίσης, η οποία συνίσταται σε κρίση του ίδιου οικονομικού μοντέλου του καπιταλισμού, και εκδηλώνεται σε τοπικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.

Η πολιτική και οικονομική εξουσία, ως αντίδοτο σε αυτήν την κρίση επιλέγει την πολιτική της διαρκούς -μέχρι εξαντλήσεως των εργαζομένων- λιτότητας, και των ιδιωτικοποιήσεων, που ακυρώνουν το σύνολο σχεδόν των κοινωνικών παροχών και ξεπουλούν το δημόσιο πλούτο.

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα : Τα διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα και οι τοπικές κλίκες συμφερόντων για να μπορέσουν να ξεπεράσουν την κρίση τους, για να δημιουργήσουν νέους δρόμους και όρους κερδοφορίας, αναδιατάσσουν τις δυνάμεις τους συνεργαζόμενοι με τις τράπεζες, το πολιτικό τους προσωπικό (το οποίο τώρα το παίζει ανεξάρτητο), και τη λεγόμενη τοπική αυτοδιοίκηση.

Όλοι αυτοί συμμετέχουν στο ιστορικό ξαναμοίρασμα της πίτας σε βάρος των εργατικών και λαϊκών αναγκών. Το μοίρασμα αυτό περνάει μέσα από το ξεπούλημα δημόσιου πλούτου (βλέπε ΤΑΙΠΕΔ : φιλέτο το δυτικό κομμάτι της πόλης της Λευκάδας, που περιλαμβάνει μαρίνα, σχολεία, κτίριο πυροσβεστικής), μέσα από την κατάργηση της παροχής δημόσιων αγαθών (παιδεία, υγεία, ασφάλιση), μέσα από την καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων με κλείσιμο επιχειρήσεων καθώς και απαξίωση συνεταιρισμών (βλέπε ΤΑΟΛ), μέσα από τη διάλυση της εργασίας. Η δε διαχείριση της ανεργίας τροφοδοτείται από τα δουλεμπορικά προγράμματα της «κοινωφελούς εργασίας» και του ΟΑΕΔ, χέρι – χέρι με τη λεγόμενη τοπική αυτοδιοίκηση.

Στο εκρηκτικό αυτό πεδίο κάθε παρέμβαση στα ζητήματα της αυτοδιοίκησης (εκλογική ή κινηματική) μετατρέπεται αντικειμενικά σε κεντρική πολιτική μάχη, ενώ παράλληλα το καλλικρατικό πλαίσιο δεν είναι τίποτα περισσότερο από Μνημόνιο σε τοπικό επίπεδο, και γι’ αυτό πλήττει κατάφωρα και την καθημερινότητα των εργαζομένων και των δημοτών.

Η προσπάθειά μας, λοιπόν, με βάση τη παραπάνω ανάλυση, συνιστά μια μετωπική αγωνιστική ανατρεπτική κίνηση στο Δήμο Λευκάδας. Μια μετωπική κίνηση που θα συνδέει την προοπτική της τοπικής αυτοδιοίκησης με τη ρήξη με τον Καλλικράτη, τα Μνημόνια και την ΕΕ.

Μια προσπάθεια που θεωρεί πως η ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων της εργαζόμενης πλειοψηφίας του νησιού δεν μπορεί να επέλθει εντός του παρόντος πολιτικού και θεσμικού πλαισίου με ένα δήμο – επιχείρηση μακρύ χέρι του κράτους, γραφείο της ΕΕ και των κυβερνήσεων.

Μια δημοτική κίνηση στο Δήμο Λευκάδας που πιστεύει ότι ο δρόμος αυτός διέρχεται αναγκαστικά από την καταγγελία, αλλά συνεχίζει άρρηκτα συνδεδεμένος με την τοπική κινηματική δράση, διαμορφώνοντας ουσιαστικό προγραμματικό λόγο για κάθε ζήτημα αμιγώς τοπικό ή ευρύτερο πολιτικό, μέσα από διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας, ενάντια στη λογική της διαχείρισης  και της εκπροσώπησης, με κριτήριο την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής και των πολιτικών της εκπροσώπων.

Συνεπώς, αρνούμαστε να σκορπίζουμε αυταπάτες πως ένας δήμος μπορεί να μετατραπεί σε «παράδεισο» εντός ενός εθνικού και διεθνούς περιβάλλοντος «κόλασης».

Η δημοτική κίνηση Ανταρσία στη Λευκάδα καλεί όσους και όσες έχουν τις ίδιες αγωνίες για τα οξυμένα προβλήματα του νησιού μας να συζητήσουμε και να συνδιαμορφώσουμε τα επόμενα κοινά μας βήματα για την εκλογική και κινηματική μας δράση το επόμενο χρονικό διάστημα

το Σάββατο 5 Απριλίου

στις 7:30 μ.μ.

στο Πνευματικό Κέντρο

Δήμου Λευκάδας

Leave a Comment